Jennifer Louisa (35) woont in Amsterdam en heeft Ghanese roots. Ze is moeder en in het dagelijks leven werkt zij ook nog als ondernemer en jeugdprofessional. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen staat zij voor de ChristenUnie Amsterdam op nummer 2 van lijst 22 en is zij lijsttrekker voor stadsdeel Nieuw-West. Daarnaast is zij binnen de partij voorzitter van het bestuur van de Provinciale Unie Noord-Holland.
Louisa zegt dat zij in de politieke arena nog te weinig vrouwen ziet die op haar lijken. Volgens haar ontbreken vrouwen van kleur nog te vaak in gemeenteraden, besturen en andere besluitvormende posities. Zij stelt dat dit geen toeval is en ook geen detail. Representatie doet ertoe, zegt zij, omdat beleid volgens haar nooit neutraal is. Wie aan tafel zit, bepaalt welke verhalen worden gehoord, welke problemen urgent worden gevonden en welke oplossingen worden gekozen.
Ik wil een voorbeeld zijn voor vrouwen van kleur, maar ook voor jongeren die zich niet gehoord of gezien voelen.”
Haar motivatie om politiek actief te zijn komt mede voort uit persoonlijke ervaringen. Louisa vertelt dat zij als vrouw van kleur weet hoe het voelt om niet gezien of serieus genomen te worden. Als kind werd zij gepest door andere kinderen en naar eigen zeggen ook achtergesteld door leerkrachten vanwege haar huidskleur. Die ervaringen ziet zij niet als een last, maar als een bron van motivatie. Ze geven haar, zegt ze, een scherp bewustzijn van ongelijkheid en onrecht en de drijfveer om het anders te doen voor een volgende generatie.
In haar politieke inzet richt Louisa zich ook op jongeren en groepen die zich volgens haar vaak niet gehoord voelen. Zij noemt onder meer vluchtelingen en ongedocumenteerden, kinderen uit eenoudergezinnen en jongeren met een migratieachtergrond. Met haar kandidatuur wil zij laten zien dat politiek volgens haar niet alleen is weggelegd voor een kleine, homogene groep, maar dat ook anderen daarin een plek hebben.
Mijn doel is dat een nieuwe generatie opgroeit met het besef dat hun dromen legitiem zijn en dat ook zij mee mogen bouwen aan de toekomst van deze stad.”
Binnen haar partij vervult Louisa inmiddels een historische rol. Zij is de eerste vrouwelijke bestuursvoorzitter van de Provinciale Unie Noord-Holland met een donkere huidskleur. Zelf beschouwt zij dat als een mijlpaal, maar niet als een eindpunt. Volgens haar onderstreept het vooral hoeveel stappen er nog te zetten zijn. Zij zegt meer vrouwen van kleur te willen zien in leidinggevende posities, zowel in de politiek als in bestuur en andere besluitvormende functies.
Als je nooit iemand ziet die op jou lijkt in de politiek, ga je geloven dat het niet voor jou is. Dat beeld wil ik doorbreken.”
Volgens Louisa gaat het daarbij niet om diversiteit als modewoord, maar om rechtvaardigheid en vertrouwen. Wie vertegenwoordigd is, bepaalt volgens haar in belangrijke mate of mensen zich herkennen in beleid en bestuur.
Vanuit haar rol wil zij vooral kinderen, jongeren en vrouwen laten zien dat er ook voor hen een plek kan zijn in de politiek, ongeacht huidskleur, achtergrond of status. Wanneer mensen nooit iemand zien die op hen lijkt in de politiek, zegt zij, kan het idee ontstaan dat die wereld niet voor hen bedoeld is. Dat beeld wil zij doorbreken.
Bij de verkiezingen roept Louisa kiezers op om op 18 maart op haar te stemmen: nummer 2 op lijst 22 van de ChristenUnie, met als inzet een Amsterdam dat volgens haar veilig, rechtvaardig en kansrijk is.
