Patricia Pinas is kandidaat nummer 1 voor Stadsdeel Amsterdam Noord en nummer 10 voor de gemeenteraad Amsterdam, namens BIJ1. Met haar kandidatuur maakt zij de stap van straatprotest naar bestuurlijke verantwoordelijkheid.
Ik ben een vrouw van Surinaamse komaf, gevormd door een geschiedenis die verder reikt dan mijzelf. Een geschiedenis van kolonialisme, migratie, veerkracht en verzet. Die geschiedenis vormt naar eigen zeggen haar politieke kompas. Die geschiedenis draag ik met mij mee; niet als last, maar als kompas.”
Pinas benadrukt dat haar politieke bewustzijn niet is ontstaan binnen partijstructuren.
“Mijn politieke bewustzijn begon niet in een partijprogramma, maar in gesprekken aan de eettafel, in de gemeenschap en op straat. Mijn politieke bewustzijn begon niet in een partijprogramma, maar in gesprekken aan de eettafel, in de gemeenschap en op straat. Ik heb jarenlang op de barricades gestaan tijdens demonstraties tegen racisme en sociale ongelijkheid. Samen met anderen organiseerde ik bijeenkomsten en acties, omdat wij weten dat rechtvaardigheid nooit vanzelf komt. Onze voorouders hebben gestreden om gehoord te worden; het is aan ons om die stem niet te laten verstommen.Wij weten dat rechtvaardigheid nooit vanzelf komt.”
In haar werk als financieel administratief medewerker zag zij hoe beleid wordt vertaald in regels en cijfers. Tegelijkertijd concludeerde zij dat systemen volgens haar onvoldoende rekening houden met historische ongelijkheid en structurele achterstelling. “Wie die geschiedenis niet erkent, kan geen rechtvaardige toekomst bouwen.”
Haar inzet richt zich onder meer op Amsterdam-Noord. Volgens Pinas moeten bewoners vooraf kunnen meepraten over besluiten die hen raken. “Echte democratie betekent zeggenschap vooraf.” Kansengelijkheid is voor haar concreet. “Kansengelijkheid is voor mij daarom geen abstract begrip.”
Met haar kandidatuur wil zij representatie koppelen aan verantwoordelijkheid. “Representatie is geen symbolische aanwezigheid; het is verantwoordelijkheid nemen om structurele verandering mogelijk te maken.”
Zij ziet 18 maart als een politiek moment van betekenis. “18 maart is niet alleen een verkiezingsdatum. Het is een kans om onze stem om te zetten in invloed, onze geschiedenis in kracht, en onze gemeenschap in medebeslisser over de toekomst van Amsterdam.”
Ik ga de gemeenteraad in met het besef dat wij voortbouwen op generaties die voor ons hebben gevochten voor erkenning en gelijkwaardigheid. “
Naast haar politieke activiteiten houdt Pinas van reizen, in het bijzonder naar het moederland, Mama Africa, en van krachttraining. Aan het slot van haar boodschap zegt zij: “Dank dat u tijd neemt om ons ‘Afrikaanse nakomelingen’ die een poging doen onze plek op te eisen in dit witte systeem aandacht geeft.”
