Op vrijdag 28 augustus 2026 overhandigen bezorgde burgers uit de Surinaamse diaspora in Nederland een nationale petitie aan de ambassadeur van Suriname in Den Haag, waarin zij eisen dat de regering in Paramaribo onmiddellijk stopt met het tolereren van de dodelijke cyanide- en kwikvergiftiging in het binnenland.
“Wij steunen onze broeders, zusters en families in Suriname. Goud mag nooit meer waard zijn dan een mensenleven,” schrijven zij in een persbericht, getekend door Gilmar Macnack.
Sinds half juni 2026 kampt het stroomgebied van de Saramaccarivier met massale vissterfte en ernstige chemische verontreiniging. Het drinkwater en voedsel van de inheemse en tribale gemeenschappen is vergiftigd door een destructieve chemische cocktail uit de goudwinning. Er zijn zelfs meldingen van overleden tieners na contact met het water. Bijna drie maanden later weigert de Surinaamse overheid nog altijd met duidelijke antwoorden te komen.
De burgers stellen harde eisen: Openbaarmaking daders: Directe en volledige openbaarmaking van de dader(s) die verantwoordelijk zijn voor de cyanidevergiftiging; Sanering van het gebied: Onmiddellijke bodem- en watersanering van het gehele getroffen watergebied om de natuur te herstellen; substantiële compensatie: Financiële compensatie voor de getroffen bewoners die afhankelijk zijn van hun grondgebied voor hun dagelijkse levensonderhoud en handel; Hulp en medisch onderzoek: Direct veilig drinkwater voor de dorpen en onafhankelijk forensisch onderzoek naar de gemelde sterfgevallen; Goudstop: Een tijdelijk verbod op risicovolle goudwinning totdat handhaving en controle écht werken.
De initiatiefnemers benadrukken dat de Surinaamse Grondwet boven het goud staat. De overheid heeft de plicht om het leven en de economische zekerheid van haar burgers te beschermen. De diaspora pikt de doofpotpolitiek en de vernietiging van ‘Mama Sranan’ niet langer.
