In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in Almere verschijnt een nieuwe politieke lijst die inzet op samenwerking tussen gemeenschappen en structurele verandering. Onder de naam Samen voor Almere (Lijst 19) treedt Anneke Dalger aan als duo-lijsttrekker, samen met Hassan Buyatui.
Voor Dalger is politiek een logische voortzetting van een leven lang maatschappelijke inzet, van buurtinitiatieven in Suriname tot antiracisme-mobilisatie en de strijd voor erkenning van het slavernijverleden in Almere.
Gelijkwaardigheid is geen abstract ideaal. Het is een opdracht waar je elke dag aan moet werken.”
Abra Broki
Dalger werd geboren in Suriname en groeide op in de wijk Abra Broki. Haar maatschappelijke betrokkenheid begon al op jonge leeftijd. In haar buurt hielp ze bij het opzetten en onderhouden van een kleine bibliotheek waar jongeren samenkwamen om te lezen en te leren.
Ook haar politieke bewustwording ontstond daar. Tijdens bijeenkomsten van het Volkscomité hoorde ze discussies over antikolonialisme, anti-imperialisme en democratische verantwoordelijkheid. Later werd ze het jongste lid van het Democratisch Jongeren Front (DJF), dat later bekend werd als NJB, en raakte ze actief binnen de Volkspartij.
Die vroege ervaringen vormden haar politieke kompas: rechtvaardigheid, zelfbeschikking en maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Toen Dalger eind 1976 naar Nederland verhuisde, voelde het land in eerste instantie vertrouwd. In Suriname hadden leerlingen immers uitgebreid onderwijs gekregen over Nederland, de geschiedenis, cultuur, taal en het politieke systeem. Maar al snel merkte ze een opvallende ongelijkheid: Nederlanders wisten vaak nauwelijks iets over Suriname.
“Wij kenden Nederland goed. Maar Nederland kende ons niet. Dat liet meteen zien hoe koloniale verhoudingen nog steeds doorwerken.”
Die ervaring versterkte haar overtuiging dat gelijkwaardigheid actief bevochten moet worden — ook binnen politieke en maatschappelijke structuren.
Almere
In Almere zette ze haar maatschappelijke werk voort. Ze werkte aan initiatieven die ruimte moesten creëren voor nieuwe stemmen en perspectieven in de stad.
Een belangrijk moment daarin was haar rol als oprichter van de Almeerse afdeling van BIJ1. Het doel was een lokaal platform op te bouwen waar thema’s als antiracisme, gelijkwaardigheid en sociale rechtvaardigheid structureel aandacht krijgen.
Volgens Dalger gaat politiek uiteindelijk om het versterken van mensen en gemeenschappen. “Het gaat niet alleen om beleid. Het gaat om het bouwen van een beweging die mensen verbindt en bewust maakt van hun kracht.”
Vanaf 2018 speelde ze een centrale rol in het zichtbaar maken van het trans-Atlantische slavernijverleden in Almere. Die inzet ontwikkelde zich in drie belangrijke fasen. In 2018 organiseerde zij de eerste officiële slavernijherdenking in het stadhuis van Almere. Voor het eerst stond de stad institutioneel stil bij dit gedeelde verleden. Het moment markeerde het begin van een bredere beweging rond erkenning, educatie en maatschappelijke dialoog.
In 2020, tijdens de wereldwijde protesten na de dood van George Floyd speelde Dalger een rol in de mobilisatie van gemeenschappen rond de Black Lives Matter-demonstraties in Nederland. Ze organiseerde gesprekken, mobiliseerde netwerken en hielp het debat over racisme en ongelijkheid opnieuw nationaal op de agenda te zetten.
In 2023 kregen de inspanningen kregen een tastbaar resultaat met de onthulling van het slavernijmonument KOFI in Almere. Het monument symboliseert erkenning van het verleden en biedt een plek voor herdenking, educatie en dialoog.
Dalger speelde een rol in het hele proces; van draagvlak creëren tot het verbinden van kunstenaars, organisaties en bestuurders. “KOFI is meer dan een monument. Het is een plek waar geschiedenis en toekomst elkaar ontmoeten.”
Dalger ziet een structureel probleem in de manier waarop diaspora-gemeenschappen politiek vertegenwoordigd zijn. Volgens haar is er geen gebrek aan talent, maar wel aan toegang tot netwerken en besluitvorming.
“Te vaak wordt loyaliteit verwacht zonder dat daar echte invloed tegenover staat,” zegt ze.Ze verwijst naar een uitspraak van Sylvana Simons:
Je moet niet wachten tot je wordt uitgenodigd; je neemt je eigen stoel mee.”
Politieke agenda
Met Samen voor Almere wil Dalger zich richten op concrete problemen die inwoners dagelijks raken. Haar prioriteiten zijn onder meer bestrijding van discriminatie in onderwijs en arbeidsmarkt, eerlijke toegang tot betaalbare woningen, ondersteuning van lokaal ondernemerschap en mentorschap en kansen voor jongeren.
Daarnaast wil ze investeren in bruggen tussen gemeenschappen in de stad, bijvoorbeeld via interculturele dialoog, gezamenlijke economische initiatieven en jongerenprojecten.
“Echte verandering om een lange adem,” zegt ze. Daarom pleit ze voor politieke educatie en bewustwording, leiderschapsontwikkeling binnen gemeenschappen, sterke netwerken en zichtbaarheid en duidelijke meetbare doelen over meerdere jaren.
Verandering gebeurt niet vanzelf. Je moet haar organiseren.”
“Ik wil een goede voorouder zijn”
Voor Dalger is haar politieke inzet uiteindelijk verbonden met een bredere verantwoordelijkheid richting toekomstige generaties. “Mijn werk is een investering in een toekomst waarin rechtvaardigheid vanzelfsprekend is. Ik wil een goede voorouder zijn. Iemand die deuren opent, muren afbreekt en bruggen bouwt zodat onze kinderen en kleinkinderen vrijer kunnen leven dan de generaties vóór hen.”
