Vanmorgen de documentaire The Black Panthers: Vanguard of the Revolution gezien op Netflix. Hij trok me, al wist ik zelf al het een en ander over de Black Panthers, diens oprichting, uiteindelijke ondergang en van het toen nog geheime FBI “project” Cointelpro. Zit ik nu hier te schrijven met een vieze nasmaak achter in mijn mond.
Op 1 juli 2017 heb ik dit keer het feestje niet gevierd, omdat ik prioriteit gaf aan andere zaken. Waarom ik dit aanhaal, heeft te maken met het opiniestuk van mevrouw Juliette Redan getiteld "Maar wij krijgen het feestje". 
Bij de benoeming van de heer Marcouch tot burgervader van de gemeente Arnhem bereikte mijn ergernis ten aanzien van de uitbundigheid van de 1 juli festiviteiten en alles wat daarmee te maken heeft haar hoogtepunt. Nu zult u denken: 'Wat heeft de benoeming van de heer Marcouch nu met 1 juli te maken?'
"Kinderen die op een basisschool zitten en laagopgeleide ouders hebben, behoren tot de doelgroep van achterstandsleerlingen." Dit is een opmerking die mij opviel tijdens een interview van een onderwijsdeskundige bij het programma EenVandaag van dinsdag 4 juli 2017.
Op dinsdagochtend 4 juli 2017 rond 00:35 uur heb ik naar de documentaire van Ida Does “Sporen van suiker” gekeken. Ik had het namelijk opgenomen om er rustig, geconcentreerd en analytisch  naar te kunnen kijken.
Ik heb m'n gedachten laten gaan over Keti Koti feesten en ik denk dat veel zwarte mensen die deze dag vieren het allemaal in een ander perspectief moeten zien. Het is een bewustwordingsproces.
Stel… stel dat we in Nederland zouden invoeren dat 1 juli voor iedereen een vrije dag is, om te vieren dat wij met z’n allen in het heden, ongeacht afstamming en huidskleur, gewoon als mens, afkeuren wat er in het verleden is gebeurd.
Ik ben wat men noemt een Marron. "Weggelopen vee" was de classificatie van mijn mensen.
Mijn oom en tante vochten om een afwasspons. Je weet wel zo’n gele met een groende onderkant. Mijn tante vond dat de spons hoorde in het daarvoor bestemd bakje naast/achter de kraan. Mijn oom, een linkspoot, vond dat het net zo goed uitgeknepen, uiteraard links, naast de gootsteen kon liggen.
Over 10 dagen is het 1 juli. 154 jaar geleden kregen in Suriname en op de Nederlandse eilanden in het Caribisch gebied meer dan 50,000 tot slaaf gemaakte mensen hun vrijheid. Een feestdag voor velen. Keti Koti. Ik doe er niet aan mee.
There is a disturbance in the force. Eentje die zorgt voor een zintuiglijke verlamming. Eten is proeven, ruiken en zien. Maar ik zie ... Ik zie ,..  ik zie tenen ... tenen uit slippers ... on-gemanicuurde, eksterogen en eelt hebbende tenen. 
Gisteren las ik op Facebook een post. Het maakte iets in mij los. Een gevoel van herkenning, erkenning. Het ging over blatant racisme.
Ik wist al lang hoe laat het was Toen ik uitgemaakt werd voor zwarte aap Ik niet werd gekozen na die sollicitatie Ik nagekeken werd op straat
Elke keer als er een acteur van Afrikaanse afkomst in een commercial speelt, klopt mijn hart sneller. Maar helaas is mijn enthousiasme van korte duur en blijf ik achter met een onbestemd gevoel. Zoals bij de recente BBB-commercial van Albert Heijn.
Ik MOET elke maand een aantal dingen bij een BOB hebben gekocht,. Ik word namelijk gek van mensen die klagen over de prijs van een product van een BOB, om vervolgens wel 500 euro te spenderen bij Louboutin. 
“Hey kerel.” Het was een zin van maar twee woorden, drie lettergrepen in totaal. Doorgaans is er veel, heel veel meer nodig om mij me idioot te laten voelen, maar deze zin deed het in een fractie van een seconde.
De film Hidden Figures is een waargebeurd verhaal over drie top wisk
​De film documentaire "I Am Not Your Negro" is een historische film documentaire, die de strijd van de Afro-Amerikanen laat zien voor gelijke burgerrechten.
Uit respect voor de Afrikaanse diaspora in Nederland vraag ik met deze post aandacht voor Nederlands slavernijverleden. Uit eerbied voor de 4 mei herdenking doe ik dat in stilte. Doe jij ook mee? Like, deel en/of kopieer en plak deze boodschap op je timeline als jij ook meedoet.
In het nieuwe programma 'Liefde op z'n Surinaams' volgt NTR 4 (?) alleenstaande, Surinaamse moeders die op zoek zijn naar de ware. Ondanks het 'leuke' idee heb ik toch wel het een en ander er op aan te merken.
Laat je niet verleiden tot ophouden met jouw verzet tegen onrecht. Ook niet wanneer het voelt alsof je geen medestrijders hebt. Het is oorlog en jouw strijd telt.
Ik heb op woensdag 12 april 2017, op uitnodiging van John Leerdam, de voor-prem
Daarom stemde ik voor Artikel1. Om alvast in de cockpit te zijn, de koers te helpen uitzetten en de bestemming te helpen bereiken. 
Mijn bedoeling met dit boek is om zoveel mogelijk lachsalto's uit te lokken, waarbij de hoofden van mijn lezers achterover vallen.

Pagina's