Sceptisch zijn is niet zo gek. Hier is waarom

Nieuwe vaccinaties zijn dingen die mensen niet gelijk vertrouwen. Logisch, mensen moeten wennen aan nieuwe dingen.

Zo werd in de jaren 90 HIV als de ziektes van homo’s gezien, terwijl iedereen het kon krijgen. Men wist er gewoon niet veel van totdat onderzoekers goed naar het hiv-virus keken.

Nu gaan de wildste verhalen gaan rond over de corona vaccins; het zou je zenuwstelsel aantasten, of veel gekker nog: er zou een kleine computerchip in je arm gespoten worden om je beter in de gaten te houden.

Toch is sceptisch zijn niet zo gek. Hier is waarom.

Tussen 1932 en 1972 hebben witte Amerikaanse onderzoekers Afro-Amerikanen gebruikt als proefkonijnen voor syfilis.

Het onderzoek werd gepleegd in Tuskegee, Alabama en Afro Amerikaanse mannen werd beloofd dat ze gratis zorg zouden krijgen als ze eraan meededen; dat konden ze wel gebruiken.

Ze werden toen onderworpen aan allerlei experimenten en niet behandeld tegen syfilis, omdat de wetenschappers wilden zien hoe de ziekte zich over de jaren heen zou ontwikkelen. Een dokter die aan het onderzoek meedeed genaamd, zei dit over de mensen: ‘Deze n.g.rs zijn er onwetend en makkelijk te beïnvloeden. In een groep van intelligente personen zou het zo opgemerkt zijn’

Velen overleefden het niet.

Op 5 juli 1972 publiceerde een onderzoekster genaamd Jean Heller het verhaal over The Tuskegee experiments. Uiteindelijk werden de benadeelden wel gecompenseerd. Overlevenden en nakomelingen van de mannen die aan het onderzoek waren onderworpen, kregen een vergoeding negen miljoen dollar.

Helaas is niemand ooit vervolgd.