Controversiële toegangspas zorgt voor wrijving in Zuid Afrika

Bijna 25 jaar nadat Nelson Mandela’s invrijheidsstelling het pad opende naar de afschaffing van apartheid in Zuid Afrika, zijn zwarte mensen in West Kaap weer in het geweer tegen discriminatie en racisme.

Alle personeel met een donkere huis in de villawijk van Worcester zijn recent uitgerust met een groene pas, met daarop hun pasfoto, naam, geboortedatum, en een handtekening van de lokale politie. “Zo konden de buurtwacht en de politie op ieder moment controleren of onbekende gezichten daar wel thuishoorden. Volgens de initiatiefnemers was dit de enige manier om de groeiende misdaad onder controle te krijgen,” schrijft NRC Handelsblad in een rapportage eergisteren.

Het zegt dat Worcester nu synoniem voor het hernieuwde apartheidsdenken in Zuid-Afrika and dat de groene pas nu in één adem genoemd wordt met de ‘dompas’, het identiteitsbewijs dat alle zwarte mensen boven de 16 bij zich moesten hebben in de tijd van de apartheid.

NRC vertelt hoe terwijl niemand in het stadje de verantwoordelijkheid wil nemen voor de geruisloze introductie van de kleine groene pas er tientallen aanhangers van regeringspartij voor het politiebureau demonstreren met borden als ‘beëindig het racisme’ en ‘die Wes-Kaap is slegs vir blankes’. Nelson Mandela wordt geciteerd in de mars. „Nooit, nooit, nooit meer”, scanderen ze. Voorman Zinzo Matini van het ANC dreigt Worcester „onbestuurbaar” te maken als de burgemeester niet meteen een einde maakt aan „het institutioneel racisme in deze provincie”.

„Dit was een initiatief van de buurtwacht zodat ze iedereen die ze tegenkomen kunnen identificeren. Niemand is gearresteerd omdat hij geen groene pas had. Wij zullen nooit wetten uitvoeren in dit land die mensen onderdrukken”, zegt brigadier Vujani Mdibaza.

En volgens een witte buurtbewoner: „Ze haten ons omdat wij alles hebben en zij niks. Het probleem is dat zwarten geen orde accepteren. Iedere poging van ons om structuur aan te brengen wordt afgewezen. De blanken krijgen van alles de schuld. Maar apartheid is niet van alles de schuld. Ze aanvaarden niet wat we allemaal voor dit land gedaan hebben. Zij willen niet werken.”