{"id":140790,"date":"2026-11-10T11:12:06","date_gmt":"2026-11-10T11:12:06","guid":{"rendered":"https:\/\/afromagazine.nl\/?p=140790"},"modified":"2026-11-10T11:12:09","modified_gmt":"2026-11-10T11:12:09","slug":"wereldpremiere-mangabangabaka-op-idfa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wereldpremiere-mangabangabaka-op-idfa\/","title":{"rendered":"Wereldpremi\u00e8re Mangabangabaka op IDFA"},"content":{"rendered":"<h2 class=\"wp-block-heading\">Deze november beleeft Mangabangabaka op IDFA zijn wereldpremi\u00e8re. De documentaire is van de Malagassische filmmaker Micha\u00ebl Andrianaly, bekend om zijn bekroonde, maatschappelijk geladen films. Mangabangabaka dingt mee in de International Competition van het festival en duikt diep in het nachtleven van Madagaskar. De film stelt de vraag wie zichzelf opnieuw mag uitvinden als overleven altijd voorop moet staan.<\/h2>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Aan de hand van persoonlijke dagboekfragmenten en een intiem portret van Sonia, een sekswerker die na dertig jaar op straat een nieuwe start zoekt, legt Andrianaly een leven vast dat heen en weer wordt geslingerd tussen het verlangen naar verandering en de aantrekkingskracht van de nacht.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De film verbindt verborgen mechanismen van geweld met de warmte van intieme relaties en toont een samenleving waarin sekswerk overal aanwezig is, maar diep taboe blijft. De aanwezigheid van Sonia en haar lotgenoten midden in het dagelijks leven verstoort een sociaal evenwicht dat juist rond vrouwen is opgebouwd. Terwijl vrouwen worden gevierd als de kern van de nationale identiteit, worden sekswerkers tot zwijgen gebracht om dat ge\u00efdealiseerde beeld van vrouwelijkheid in stand te houden. Ondanks oplopende schulden en de angst om ten onder te gaan, weigert Sonia op te geven. Ze wil haar plek in de samenleving veranderen en haar gevoel van eigenwaarde terugwinnen. Kan de leegte van mangabangabaka, een woord dat \u2018volledige leegte\u2019 betekent, eindelijk worden gevuld met de mogelijkheid van een leven dat helemaal van haarzelf is?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De documentaire is een coproductie van Les Films de la Pluie, Imasoa Film, Ana Films en Pilumpiku Production. De wereldpremi\u00e8re is op 18 november in de International Competition van IDFA, gevolgd door vijf extra vertoningen tijdens het festival.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"555\" src=\"https:\/\/afromagazine.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/image-4.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-140795\"\/><\/figure>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Over de film<\/h2>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Logline<\/h4>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Na dertig jaar in de seksindustrie besluit Sonia het roer om te gooien. Toch blijft de nacht haar terugroepen, terwijl ze worstelt om los te komen van de ontberingen van een ontwrichte samenleving, waarin leven, familie en identiteit worden bepaald door de noodzaak om te overleven.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Korte synopsis<\/h4>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sonia werkt sinds haar zestiende als sekswerker in Toamasina, Madagaskar, en heeft geleerd te leven onder het gewicht van de noodzaak. Haar lichaam wordt gezien als haar enige bezit, de nacht als haar enige horizon. Naarmate ze ouder wordt, slaan vermoeidheid en angst toe, en besluit Sonia het sekswerk achter zich te laten en naaister te worden. De eerste bestellingen komen binnen, maar haar financi\u00eble nood wordt steeds groter en haar schulden blijven oplopen. Verscheurd tussen het verlangen naar een nieuwe start en de angst om ten onder te gaan, wordt Sonia\u2019s reis gevormd door de strijd om te overleven en haar kinderen te laten zien dat een ander leven mogelijk is. Tegelijk is het een diep persoonlijke zoektocht naar wie ze is voorbij de identiteit die de samenleving haar heeft opgelegd: een identiteit gesmeed op straat, onder de blik van mannen en door de handel in haar lichaam. Haar sociale rol veranderen, maar vooral haar beeld van zichzelf, is een enorme uitdaging.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Statement van de regisseur<\/h2>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk maak al tien jaar documentaires in Toamasina, Madagaskar. Ik voel me aangetrokken tot verhalen van mensen die standhouden tegenover de tegenslagen van het leven, de overheid en de politiek. Mensen die, ondanks alles, volhouden. Filmmaken is mijn vorm van activisme geworden, en het portretteren van deze mensen een politieke daad. De hoofdpersonen die ik film, klagen op hun eigen manier aan wat er mis is in Madagaskar: onteigening, corruptie, uitbuiting van de een door de ander, armoede, ongelijkheid en meer. In het Malagassisch is het woord voor \u2018land\u2019 \u2018firenena\u2019, afgeleid van \u2018reny\u2019, wat \u2018moeder\u2019 betekent. Voor ons is de structuur van het land onlosmakelijk verbonden met de structuur van het gezin en de fundamentele rol van de moeder daarin.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"554\" src=\"https:\/\/afromagazine.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/image-6.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-140797\"\/><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong><em>\u201cSonia\u2019s verhaal gaat over de mechanismen van geweld\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Voor mij is de crisis van het land echter onlosmakelijk verbonden met de crisis van het gezinsmodel, dat in de eerste plaats lijdt onder de economische crisis, een gebrek aan onderwijs en een gebrek aan cultuur. Mijn ontmoeting met Sonia, voor een nachtclub in het centrum van Tamatave, de Queen\u2019s Club, was een keerpunt. Haar verhaal is dat van een vrouw die op haar zestiende uit financi\u00eble noodzaak in de prostitutie belandde, in een land waar je prostituee kunt worden op het moment dat je vrouw wordt. Ik voelde dat hier een film in zat. Een film die haar verhaal zou vertellen: dat van een vrouw die vecht voor haar eigen overleven en dat van haar kinderen. Sonia heeft alles in zich van een heldin, met haar sterke en zwakke kanten. Ze heeft veel angsten overwonnen en is nu klaar om zich open te stellen en haar verhaal te delen, dat boekdelen spreekt over de mechanismen van geweld in de Malagassische samenleving. Voorbij haar verhaal over prostitutie wilde ik een vrouw portretteren die vecht om de onafhankelijkheid van haar gezin terug te winnen en haar kinderen zo op te voeden dat ook zij niet in de valkuilen van de samenleving terechtkomen,\u201d aldus Micha\u00ebl Andrianaly.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\">Vertoningen op IDFA 2026<\/h3>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li>Woensdag 18 november, 09.15\u201310.51, Path\u00e9 City 5 (pers- en industrievertoning)<\/li>\n\n\n\n<li>Woensdag 18 november, 20.30\u201322.19, Tuschinski 4<\/li>\n\n\n\n<li>Donderdag 19 november, 11.45\u201313.39, Tuschinski 2<\/li>\n\n\n\n<li>Vrijdag 20 november, 16.45\u201318.39, Het Documentaire Paviljoen: De Spiegel<\/li>\n\n\n\n<li>Zaterdag 21 november, 19.45\u201321.39, Cinema De Vlugt \u2013 Theaterzaal<\/li>\n\n\n\n<li>Zondag 22 november, 14.15\u201315.52, Tuschinski 5<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\">Biografie en aanvullende informatie<\/h3>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Micha\u00ebl Andrianaly, regisseur<\/h4>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"alignleft size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"540\" height=\"568\" src=\"https:\/\/afromagazine.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images.webp\" alt=\"\" class=\"wp-image-140792\" style=\"aspect-ratio:0.9507403464627892;width:329px;height:auto\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Micha\u00ebl Andrianaly werd geboren in juli 1978. Hij is regisseur, cameraman en fotograaf en woont in Toamasina, aan de oostkust van Madagaskar. Na zijn eerste korte documentaire, Todisoa and the black stones, gemaakt tijdens een workshop in 2013, regisseerde hij twee films die op talloze internationale festivals werden geselecteerd: Njaka Kely (2015) en Nofinofy (2019), dat twee prijzen won op Cin\u00e9ma du R\u00e9el en de \u00c9toile de la Scam ontving. Gwetto, zijn vierde documentaire, werd in april 2023 geselecteerd voor Visions du R\u00e9el en was later te zien op de streamingplatforms T\u00ebnk en TV5 Mondeplus. In 2024 ontving Andrianaly de True Vision Award voor zijn oeuvre op het True\/False Film Fest in Columbia. Zowel Nofinofy als zijn nieuwe lange documentaire Mangabangabaka ontvingen de beurs \u2018Brouillon d\u2019un r\u00eave\u2019 van de Scam. Met een vorm van sociale cinema die hem na aan het hart ligt, onderzoekt Andrianaly de dagelijkse zorgen van de Malagassische bevolking en brengt hij de omwentelingen en grote vraagstukken van zijn eiland in beeld.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Filmografie<\/h4>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>2013: TODISOA AND THE BLACK STONES. <\/strong>Nadat hij zijn land is kwijtgeraakt aan een mijnbouwproject, worstelt Todisoa om zijn gezin te onderhouden met de verkoop van houtskool. Een portret van ontheemding en de menselijke prijs van economische uitbuiting.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>2015: NJAKA KELY. <\/strong>De film volgt de 17-jarige Njaka in zijn zoektocht naar een plek binnen het ge\u00efmproviseerde gezin van een vrouw die een riksjabedrijf runt en voor haar chauffeurs zorgt alsof het haar eigen kinderen zijn.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>2019: NOFINOFY. <\/strong>Nadat de gemeente zijn kapperszaak heeft gesloopt, verhuist Romeo zijn zaak naar een provisorische hut, terwijl hij blijft dromen van een echte salon.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>2023: GWETTO. <\/strong>De film volgt vier jonge mannen uit verschillende delen van Madagaskar die bij een autowasstraat in Toamasina werken en te maken krijgen met uitbuiting en discriminatie, op zoek naar een betere toekomst.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Sylvie Plunian, producent, Les Films de la Pluie<\/h4>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sylvie Plunian studeerde film in Rennes en behaalde een master in documentaireproductie in Straatsburg. Daarna werkte ze acht jaar in Lussas, in Zuid-Frankrijk. In 2014 keerde ze terug naar Bretagne en richtte ze in Finist\u00e8re Les Films de la Pluie op, waarmee ze filmmakers ondersteunt bij langlopende projecten, met de nadruk op interregionale en internationale coproducties en debuutfilms. In de afgelopen twaalf jaar produceerde ze zo\u2019n twintig documentaires, waarvan verschillende succesvol internationaal draaiden, festivalprijzen wonnen en twee keer een \u00c9toile de la Scam ontvingen. Daaronder In the Stillness of Sounds en Suzanne from Day to Day van Serge Steyer en St\u00e9phane Manchematin, A Land of Paper van Marion Bo\u00e9, Draw Me a Feminist van Tanguy en Galane Alanou, en Nofinofy van Micha\u00ebl Andrianaly. Haar werk richt zich op portretten met een unieke blik op de wereld en op persoonlijke films over identiteit, familiebanden, gender en afkomst. In november 2026 gaat Mangabangabaka van Micha\u00ebl Andrianaly in premi\u00e8re in de International Competition van IDFA, wat ruim tien jaar samenwerking tussen regisseur en producent markeert.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Milana Christitch, producent, Ana Films<\/h4>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Milana Christitch produceert sinds 2009 documentaires bij ANA FILMS. Het in 1993 opgerichte, in Straatsburg gevestigde ANA FILMS ontwikkelt en produceert creatieve documentaires voor televisie en bioscoop, met de nadruk op internationale coproducties en auteursprojecten. Milana produceerde meer dan zestig documentaires, in samenwerking met Europese omroepen als ARTE La Lucarne, France T\u00e9l\u00e9visions, Yle en Cin\u00e9+, met films die op grote internationale festivals werden vertoond. Recente producties zijn onder meer 11 Underground van Chico Pereira, bekroond als Beste Documentaire op DocPoint Helsinki 2025 en met de prijs voor Beste Documentaireregisseur op Alcances; Suzanne from Day to Day van St\u00e9phane Manchematin en Serge Steyer, geselecteerd voor DOK Leipzig en bekroond met de Hors Fronti\u00e8res Jury Prize op Traces de Vie; en Ultraviolette and the Blood-Spitting Gang van Robin Hunzinger en Claudie Hunzinger, dat in premi\u00e8re ging in de sectie Luminous van IDFA en op talloze internationale festivals werd vertoond. Voordat ze bij ANA FILMS kwam, werkte Milana als redacteur en netwerkco\u00f6rdinator bij Apollonia, European Artistic Exchanges (2002\u20132008), waar ze bijdroeg aan internationale beeldende-kunstprojecten met steun van het Cultuur 2000-programma van de Europese Commissie.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Belangrijkste credits<\/h4>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Scenario en regie: <\/strong>Micha\u00ebl Andrianaly<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Coproductie: <\/strong>Les Films de la Pluie, Imasoa Film, Ana Films en Pilumpiku Production<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Camera: <\/strong>Micha\u00ebl Andrianaly<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Geluid: <\/strong>Wilfried Andrianjara<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Montage en kleurcorrectie: <\/strong>Denis Le Paven<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Geluidsmontage en mixage: <\/strong>Pablo Sala\u00fcn<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Scriptdoctor: <\/strong>Justine Bonno<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Artistiek medewerker: <\/strong>C\u00e9line Dr\u00e9an<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Originele muziek: <\/strong>Leba saxophone<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Producenten: <\/strong>Sylvie Plunian (Les Films de la Pluie), Micha\u00ebl Andrianaly (Imasoa Film), Milana Christitch (Ana Films), Mamounata Niki\u00e8ma (Pilumpiku Production)<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Productieassistenten: <\/strong>Audrey Euzen (Les Films de la Pluie), Manya Halas, Caroline Moreau (Ana Films)<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Filmgegevens<\/h4>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Jaar: <\/strong>2026<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Duur: <\/strong>91 minuten<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Landen: <\/strong>Frankrijk, Madagaskar, Burkina Faso<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Taal: <\/strong>Malagassisch<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Ondertiteling: <\/strong>volledig Engels ondertiteld<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Met steun van: <\/strong>la R\u00e9gion Bretagne in samenwerking met het CNC, la Fondation Alter-Cin\u00e9 en het Fonds Image de la Francophonie, met financi\u00eble bijdrage van de Europese Unie en steun van l\u2019Organisation des \u00c9tats ACP. De film ontving de beurs \u2018Brouillon d\u2019un r\u00eave\u2019 van de SCAM, met steun van La Culture avec la Copie Priv\u00e9e, en nam deel aan de jaarlijkse schrijfresidentie van de vereniging Ty Films.<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-large\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"722\" height=\"1024\" src=\"https:\/\/afromagazine.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/image-3-722x1024.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-140794\"\/><\/figure>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Deze november beleeft Mangabangabaka op IDFA zijn wereldpremi\u00e8re. De documentaire is van de Malagassische filmmaker Micha\u00ebl Andrianaly, bekend om zijn bekroonde, maatschappelijk geladen films. Mangabangabaka dingt mee in de International Competition van het festival en duikt diep in het nachtleven van Madagaskar. De film stelt de vraag wie zichzelf opnieuw mag uitvinden als overleven altijd [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":140,"featured_media":140791,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"categories":[1,2693],"tags":[],"ppma_author":[2587],"class_list":["post-140790","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actueel","category-film"],"authors":[{"term_id":2587,"user_id":140,"is_guest":0,"slug":"redactie","display_name":"Redactie Afromagazine","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/1f9cf7aa753d7aa1934c5596d8b3bd11e7c00ae32e1e72ecdde53a85a0281d30?s=96&d=mm&r=g","avatar_alt":"","avatar_decorative":"","author_category":"","first_name":"Redactie","last_name":"Afromagazine","user_url":"http:\/\/afromagazine.nl","job_title":"","description":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140790","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/140"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=140790"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140790\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":140798,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140790\/revisions\/140798"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/140791"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=140790"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=140790"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=140790"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=140790"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}