{"id":109293,"date":"2018-05-20T08:39:48","date_gmt":"2018-05-20T08:39:48","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/we-were-in-the-land-of-the-kings-and-queens\/"},"modified":"2018-05-20T08:39:48","modified_gmt":"2018-05-20T08:39:48","slug":"we-were-in-the-land-of-the-kings-and-queens","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/we-were-in-the-land-of-the-kings-and-queens\/","title":{"rendered":"We were in the land of the Kings and Queens"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

Een groep afro-Nederlanders ging van\u00a0zaterdag 28 april tot en met zaterdag 5\u00a0 mei 2018 op een spannend avontuur: met House of Khepera mee op reis naar Egypte. Een gemeleerd gezelschap, op weg\u00a0naar zelf.\u00a0\u00a0Euredice Tauwnaar hield een dagboek bij dat AFRO Magazine mag publiceren. Vandaag dagen 1, 2 en 3.\u00a0 Later in de week\u00a0de rest.\u00a0<\/em><\/h3>\n
\n

Dag 1 : Zaterdag 28 April 2018<\/strong><\/p>\n

De eerste ontmoeting van de like minded journey gangers vond plaatst bij de roodwitte blokken van de NS op Schiphol. Allerlei ingredi\u00ebnten om het recept van deze reis tot een kruidig gerecht te maken. Ieder met een eigen unieke smaak die in een pan is gegooid. Na het vlotte inchecken mocht de soep vijf uren lang sudderen.<\/p>\n

De rit naar het het Piramyde Park Resort was gelijk onze eerste ontmoeting met de rijstijl van het Egyptische volk.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n<\/p>\n

Blijkbaar geef je in Egypte niet je richting aan, maar claxoneer je jezelf een weg naar de baan waar je op wil rijden, zonder dat aan te geven.<\/p>\n

Verkeersborden en stoplichten lijken een overbodige bijkomstigheid. De kilometerteller van de bus had het lang geleden al opgegeven en deed niet meer mee.<\/p>\n

Het Pyramide Park Resort voldeed niet direct aan onze verwachtingen, maar tja verwachtingen zijn de kern van teleurstellingen en voor teleurstelling was\u00a0er geen ruimte. Dan maar een andere kijk op zaken cre\u00ebren. \u201cWho cares; we are innnnn Khemettttt!!!\u201d.<\/em><\/p>\n

Morgen om 7.00uur staat\u00a0 de excursie naar de Pyramide van Gizeh op de planning.<\/p>\n

Nog een mooier vooruitzicht, de eerste dag van de reis om onze gedachtes te verruimen.<\/p>\n

Dag 2 : Zondag 29\u00a0 April 2018<\/h3>\n

Ondanks de weinige uurtjes slaap, stond iedereen op tijd (7.00uur) bij de bus. Sommigem met zelfgemaakte pakketjes boterhammen, anderen hadden sleep over food<\/em> gekozen.\u00a0In een iets veiligere bus met airco reden we door naar de stad Sakkara, zo een 30 km buiten Cairo.<\/p>\n

In Sakkara ligt de beroemde piramide van Djoser. Het is een enorm complex van tempels, piramides en graven. De dodenstad Sakkara is zeven kilometer lang. Het heeft vanaf de eerste dynastie (vanaf ongeveer 3000 v. Chr.) gediend als begraafplaats van het nabijgelegen Memphis, in die tijd \u00e9\u00e9n van de grootste steden in Egypte.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Het was maar net 8.30uur, maar in een dikke 40 graden celsius plantten we onze voeten in het hete zand. Arabische hosselaars <\/em>die ons hun waar wilde verkopen stormden ons tegemoet. Argwanend, maar lichtelijk euforisch bekeken wij hun waar op een afstand. \u201cWat gaan we allemaal mee terug nemen aan materialistische memories<\/em>?\u201d. Opgeslurpt door de eerste indrukken van de immens grote gebouwen manifesteerde langzaam het bewustzijn van onze aanwezigheid in Khemet. We are in the land of the Kings and Queens.<\/em><\/p>\n

De rit naar de Piramydes van Gizeh bood ons onder andere een indruk van de stad Cairo. Talloze grote flatgebouwen, kilometers achter elkaar. Heel af en toe lieten de piramides door de grote flatgebouwen een glimp van zichzelf zien; zo nu en dan een oude vrouwtje op een pakezel stapvoets tussen het snelle verkeer.\u00a0<\/p>\n

\"\"Hoe dichterbij we kwamen, hoe intenser het werd. De Piramide van Gizeh is voor velen \u00e9\u00e9n van de eerste herkenningspunten geweest van Khemet. Het trekt veel toeristen.<\/p>\n

Omdat het vrij lang lopen is vanaf de ingang, had onze gids geregeld dat wij met de bus door mochten rijden. Goed plan, want we hikten inmiddels tegen de 46 graden C aan. Naarmate we naar binnen reden rit werd het zicht van de piramides nog intenser.<\/p>\n

De piramides van Gizeh werden gebouwd tijdens de vierde dynastie (tussen circa 2551 en 2472 v.Chr.)<\/p>\n

Het is belangrijk om te realiseren dat alle Egyptische monumenten, en in het bijzonder de piramides van Gizeh, volgens astronomische regels zijn gebouwd en opgesteld.<\/p>\n

In het bijzonder de grote piramides die staan opgesteld in\u00a0de vier belangrijkste richtingen, noord, oost, zuid en west. Om dit zo precies te bereiken moeten ze tijdens de bouw hun meetinstrumenten op de sterren gericht hebben gehad.\u00a0<\/p>\n

De piramides zijn gebouwd tijdens de vierde dynastie (tussen circa 2551 en 2472 v.Chr.)<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Na een indrukwekkende wandeling ontmoetten wij de De Grote Sfinx; deze zit naast de dodentempel van\u00a0Chefren\u00a0en is gehouwen uit een rotsachtige formatie die gevormd werd gedurende het\u00a0Eoceen. De sfinx was de bewaker van de\u00a0piramides\u00a0en werd ge\u00efdentificeerd met de god\u00a0Harmachis\u00a0(Hor-em-Achet), een verschijningsvorm van\u00a0Horus. De sfinx was een mooi onderwerp van gesprek, waarmee ik mijn mede-ingredi\u00ebnten kon proeven. Niet door middel van doorsnee vragen, maar door wederzijdse theorie\u00ebn te delen over hoe de sfinx is gebouwd of ontstaan. Hoe waren menselijke wezens toen in staat zulke enorme schoonheden te cre\u00ebren?<\/p>\n

Nadat alle herinneringen met de ontmoeting waren vastgelegd op beeld, lag onze volgende bezoek al op de route. Het Museum in Cairo, waar velen geheimen uit de Oude Egyptische tijd zijn tentoongesteld. Onze gids heet Casanova! Hij wilde graag zijn kennis delen met de familie, maar nee hoor. Elk kruidje wilde zijn eigen ogen en energie\u00ebn laten vloeien door al het moois wat wij zelden te zien krijgen. De vermenging in een andere wereld is uiteindelijk de meest intense manier van ondervinden en leren.<\/p>\n

Dag 3 : Maandag 30 april 2018<\/h3>\n

Terug in de reismodus. Een binnenlandse vliegreis naar Aswan tijdens welke we werden onthaald door een warme kus van de zon. Het leek alsof iedereen diep zuchtte en werkelijk was geland. Het land van de Nubi\u00ebrs.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

De momenten dat ik uren kon wegdromen over hoe het in die tijd geweest was, verweefden zich in de aanwezige warme serene wind.<\/p>\n

Ali, onze informele Nubian gids begeleidde ons door de marktstraatjes van Aswan, waarin wij ons al snel wisten te mengen in de hartelijkheid van de kooplui en de lokale Nubi\u00ebr die ons begroetten met \u2018Femuhlieehh\u2019<\/em> of \u2018Cousin\u2019.<\/em><\/p>\n

We maakten ons de markt van Aswan al snel thuis. Op deze markt zouden de meeste herinneringen van de stad Aswan worden geprobeerd, gepast en worden gekocht. De Nubische beschaving is een van de oudste ter wereld. De Nubi\u00ebrs regeerden zo\u2019n 2500 jaar geleden over het huidige Egypte, ook wel bekend als de tijd van de zwarte Farao\u2019s. Met een munttheetje en een sishapiijp bereidden wij ons voor op de wind van morgen die eerder op de avond nog een woeste zandstorm was geweest.<\/p>\n

\n

Lees je morgen de rest van ons avontuur in Khemet?<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een groep afro-Nederlanders ging van zaterdag 28 april tot en met zaterdag 5  mei 2018 op een spannend avontuur: met House of Khepera mee op reis naar Egypte. Een gemeleerd gezelschap, op weg naar zelf.  Euredice Tauwnaar hield een dagboek bij dat AFRO Magazine mag publiceren. Vandaag dagen 1, 2 en 3.  Later in de week de rest. <\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":109294,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[70],"tags":[],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-109293","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-opinie"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/109293","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=109293"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/109293\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/109294"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=109293"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=109293"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=109293"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=109293"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}