{"id":109199,"date":"2019-02-10T10:41:42","date_gmt":"2019-02-10T10:41:42","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/ninsee-de-slavernij-is-voorbij-maar-dat-verleden-niet\/"},"modified":"2019-02-10T10:41:42","modified_gmt":"2019-02-10T10:41:42","slug":"ninsee-de-slavernij-is-voorbij-maar-dat-verleden-niet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/ninsee-de-slavernij-is-voorbij-maar-dat-verleden-niet\/","title":{"rendered":"NiNSee | De slavernij is voorbij, maar dat verleden niet"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

Het\u00a0\u00a0Nationaal Instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis, (NiNSee) houdt dit jaar\u00a0<\/strong>een reeks bijeenkomsten waarin belangrijke momenten en thema\u2019s in de lange weg omhoog worden onderzocht op hun betekenis voor de emancipatie van de Afro-Cara\u00efbische gemeenschap en de invloed die ze tot op de dag van vandaag nog hebben. De bijeenkomsten worden gehouden onder het thema “De Lange Weg omhoog”.<\/h3>\n

Ninsee is zeer verheugd om elk jaar de belangstelling te zien groeien voor de activiteiten rond het trans-Atlantische slavernijverleden. Elk jaar wordt het leed herdacht veroorzaakt door de slavernij en ook de afschaffing ervan gevierd. Dus het slavernijverleden is eindelijk erkend als wezensbestanddeel van de Nederlandse geschiedenis? Toch niet helemaal, want wat uit beeld blijft is de continu\u00efteit van het ploeteren, achterstelling en discriminatie die de Afro-Cara\u00efbische gemeenschap n\u00e1 afschaffing van de slavernij nog lang bleven achtervolgen; tot op de dag van vandaag.<\/h3>\n

Doorwerking<\/h3>\n

Wat vaak vergeten wordt is dat toen in 1863 wettelijk werd erkend dat de slaafgemaakten vrijheid toekwam, zij helemaal niets hadden. Geen geld, geen huis, geen bedrijf. Zij werden bovendien nog steeds als minderen gezien, niet als partners. Ze hadden niets te verwachten van de overheid en de machtigen. Er was voor hen geen slachtofferhulp, begeleiding of therapie, geen uitkering, leerwerktraject of subsidie. Het enige wat zij hadden was hun kracht, de van hun voorouders verkregen wijsheid en levenskunst en de sterke wil om de weg omhoog in te slaan. En zij h\u00e9bben zich omhoog gevochten en het nodige opgebouwd.<\/p>\n

Nog steeds wordt er gezegd: \u2018de slavernij is toch al lang afgeschaft, zullen we het verleden maar laten rusten?\u2019 Dat standpunt is op zijn minst na\u00efef. Om doorwerking van trauma\u2019s en dramatische achterstelling te overwinnen, daar gaan generaties overheen en helemaal als de omgeving niet meewerkt. Het is belangrijk om tot ons door te laten dringen dat de doorwerking van het slavernijverleden al begon tijdens de slavernij, als directe inwerking op de slaafgemaakten. En dat iedere stap vooruit een zwaarbevochten overwinning was op de erfenis van dat verleden.<\/p>\n

\"\"Het verhaal vanaf de eerste mensenroof in Afrika tot en met het heden met Zwarte Piet en institutioneel racisme is \u00e9\u00e9n verhaal. Het is een verhaal met vele stappen vooruit, maar ook met tegenslagen, stagnatie en nog immer onbegrip in de omgeving. Het is daarom tijd voor een herijking van de beoordeling van de doorwerking van de slavernij en koloniale tijd, als centraal thema van een nog onvoltooid emancipatieproces.<\/p>\n

Belangrijke omissies<\/h3>\n

Overlevering en wetenschap over de doorwerking. Al sinds de afschaffing van de trans-Atlantische slavernij is de doorwerking van het slavernijverleden een belangrijk onderwerp in de Afro-Cara\u00efbische gemeenschappen. Een centrale gedachte over het effect van het slavernij- en koloniaal verleden is dat het als kenmerkend wordt gezien voor het noodlot van de AfroCara\u00efbische mens. Zelfbeeld, verwachtingen van de omgeving en de interpretatie van allerlei problematiek worden sterk door die gedachte bepaald.<\/p>\n

Aan de tijd van de slavernij worden uiteenlopende zaken als gezinsproblematiek, zwakke organisatievermogen en matig solidariteit toegeschreven. We kunnen dit noemen: de volkswetenschap over de doorwerking. En hoewel zulke kennis zeer serieus moet worden genomen, alleen al omdat ze in de beleving van velen een grote rol speelt, is het een groot manco dat er nog maar weinig wetenschappelijk onderzoek is gedaan naar de doorwerking van het slavernijverleden en de koloniale tijd. Een belangrijke omissie van de offici\u00eble wetenschapsbeoefening. Dit is een begin om serieus aandacht te vragen voor onderzoek naar de doorwerking van het slavernijverleden.<\/p>\n

\n

Nederland is 400 jaar lang een koloniale mogendheid geweest. Deze geschiedenis\u00a0heeft binnen de Nederlandse cultuur diepe sporen achtergelaten. Het is\u00a0gewoonweg onmogelijk om mensen in slavernij te houden en uit te buiten en\u00a0hen tegelijkertijd als gelijkwaardig te zien.\u00a0<\/p>\n

Overheersing veronderstelt superioriteitswaan,\u00a0en die gaat diep in de pori\u00ebn van een samenleving zitten.
\nMet de afschaffi ng van de slavernij zijn de vooroordelen, misverstanden en\u00a0rationalisaties verbonden aan dat superioriteit denken natuurlijk niet in \u00e9\u00e9n\u00a0klap verdwenen. Vormen van overge\u00ebrfd racisme en koloniaal denken zitten de\u00a0Afro-Cara\u00efbische gemeenschap nog steeds dwars en kunnen door andere Nederlanders\u00a0die het willen zien, nog steeds teruggevonden worden.\u00a0<\/p>\n

Nu is het niet\u00a0zo dat iedere vorm van onwetendheid of ontkenning meteen als bewuste \u2018racistische\u2019\u00a0stellingname moet worden opgevat. Het gaat misschien wel juist vooral\u00a0om nalatigheid, om een slapend geweten dat het verzuimt om het (onbewust)\u00a0functioneren en klakkeloze overdracht van koloniaal denken aan te pakken.\u00a0<\/p>\n

Duidelijk zichtbaar wordt die gewetensslapte in de publieke sfeer, als instanties\u00a0waarvan het goede voorbeeld mag worden verwacht, het laten afweten. In de\u00a0politiek, als een minister Suriname wegzet als \u2018failed state\u2019. In het onderwijs waar\u00a0men gedwongen door de Nationale Canon nog maar schoorvoetend aandacht\u00a0aan het slavernijverleden besteedt. En in de media, waar ontkenners van het belang\u00a0van het slavernijverleden nog steeds ongebreideld kunnen dooremmeren.\u00a0<\/p>\n

\n

Een sterk onderbelichte fase in de gedeelde Afro-Cara\u00efbische en Nederlandse geschiedenis is de periode na de wettelijke afschaffi ng van de slavernij in 1863. Dit moment markeerde een nieuwe fase in de strijd voor vrijheid en gelijkheid. Een loodzware fase, waar mensen die toch al niets hadden, direct werden geconfronteerd met het vervolg op de slavernij, namelijk de koloniale heerschappij en discriminatie.<\/p>\n

En wat hield de vrijheid eigenlijk in, nu ze aan een hele groep tegelijk toeviel, dus niet meer als \u2018gunst\u2019 aan enkele individuen werd verleend? Het betekende dat de mogelijkheden voor zelfontplooiing en organisatie enorm toenamen, maar tegelijk riep dat verwarring op. Men moest opzoek naar een eigen identiteit, naar solidariteit, leiderschap en samenhang. Deze tijd is in veel opzichten bepalend geweest voor de vorming van de Afro-Cara\u00efbische gemeenschappen en hun cultuur. Letterlijk alles wat een gemeenschap tot bloei brengt, moest worden opgebouwd, tegen de verdrukking in.<\/p>\n

In die tijd is veel bereikt, maar zijn ook bittere ervaringen opgedaan die nog steeds een rol spelen in het zelfbeeld en de toekomstverwachtingen van de betrokkenen. Wie iets wil begrijpen van de doorwerking van het slavernijverleden en de huidige toestand van de Afro-Cara\u00efbische gemeenschap, doet er goed aan de geschiedenis van deze gemeenschap te zien als een voortdurende strijd om die doorwerking terug te dringen.\u00a0<\/p>\n

\n

Bezoek voor diepgaande gesprekken over de voorgaande topics de volgende bijeenkomsten:\u00a0<\/p>\n