{"id":108465,"date":"2024-10-12T13:00:30","date_gmt":"2024-10-12T13:00:30","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/van-leed-naar-heling-het-trauma-van-de-afro-diaspora\/"},"modified":"2024-10-12T13:00:30","modified_gmt":"2024-10-12T13:00:30","slug":"van-leed-naar-heling-het-trauma-van-de-afro-diaspora","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/van-leed-naar-heling-het-trauma-van-de-afro-diaspora\/","title":{"rendered":"Van leed naar heling: het trauma van de Afro-diaspora"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

‘Herinnering, trauma en herstel\u2019 luidt de titel van mijn Masterscriptie. Een project waarvoor ik\u00a0maandenlang rond heb gegraven in het collectief\u00a0 geheugen van de Afro-Surinaamse en\u00a0Afro-Caribische diaspora in Nederland. Een collectief geheugen dat begint bij een\u00a0ontvoering. Een\u00a0 ontmenselijking.<\/strong><\/p>\n

De Afrikaanse diaspora is een groep waarvan de leden zijn gebonden door een gedeeld\u00a0trauma. Ontwortelde individuen, misbruikt en aan de kant geschoven, geforceerd hun weg te\u00a0vinden in een wereld gedomineerd door raciale hi\u00ebrarchie. Het is een groep, een\u00a0gezamenlijke identiteit, die\u00a0 pas bestaat sinds die allesbepalende ontmoeting met het\u00a0Europese kolonialisme: de oerknal van de Afro-diaspora. Hun identiteiten en herinneringen\u00a0zijn gevormd door het koloniale systeem van waaruit zij de wereld hebben leren kennen.<\/p>\n

Bijna al mijn ge\u00efnterviewden benadrukten het belang van bewustzijn rondom dit fenomeen. De noodzaak om bewust te worden van waar je ooit geworteld was en kritisch te analyseren\u00a0wat precies je banden met die plek heeft verbroken. Voor velen zal dat voelen als een\u00a0onmogelijke taak.\u00a0Het is terugkeren naar een pijn die generaties lang is weggestopt. Een\u00a0<\/span>trauma van altijd maar \u2018minder zijn dan\u2019, overgedragen van ouder op kind als een erfelijk gif.<\/span><\/p>\n

Dit trauma, al lijkt het ongrijpbaar, komt tot uiting in de hi\u00ebrarchische structuur van de\u00a0Surinaamse en Caribische samenleving; het ophemelen van witheid; het afranselen van\u00a0ongehoorzame kinderen; het verbieden van moedertalen; en het eindeloos zwijgen over de\u00a0pijn die komt kijken bij zwart zijn.<\/p>\n

Weten waar trauma manifesteert en hoe het wordt overgedragen is een belangrijke stap in\u00a0het defini\u00ebren van het probleem, maar het vertelt ons nog niets over de oplossing. Herstel\u00a0van een onrecht zo groot dat het vijf generaties na afschaffing nog levens beschadigt\u2026 Hoe\u00a0doe je dat?<\/p>\n

Sommigen proberen het gat achtergelaten door die pijnlijke ontworteling te dichten door\u00a0terug te keren naar het plaats delict. Zij reizen af naar Afrika met de hoop op een onthaal dat\u00a0hun wonden heelt, hun pijn verzacht. Een bedevaart noemt een van mijn gesprekspartners\u00a0het. Ze zijn op zoek naar troost, vertelt hij, maar de plek waar mens en thuis op gruwelijke\u00a0wijze van elkaar gescheiden zijn, daar is geen troost.<\/p>\n

Daar is alleen: het bewijs.<\/p>\n

Er valt een\u00a0stilte. Ik staar een tijdje naar zijn peinzende gezicht, wanneer er plotseling iets in zijn blik\u00a0verandert. Er verschijnt een sprankeling in zijn ogen die ik maar als \u00e9\u00e9n ding kan\u00a0identificeren: hoop. En dan begint hij te vertellen over zijn reis naar Kenia. De geluiden van\u00a0het rumoerige caf\u00e9 waar we hebben afgesproken, reduceren tot een dof geruis op de\u00a0achtergrond.\u00a0Zijn stem vult de ruimte met omschrijvingen van de meest betoverende flora en\u00a0fauna.<\/p>\n

Ik word meegenomen naar een plek, op een rots onder de Afrikaanse middagzon,\u00a0waar hij rondkeek en voelde, als een fluisterende stem vanuit het uitgestrekte landschap: dit\u00a0was jij ooit, sorry dat het zo gelopen is. Dus toch wel: troost.<\/p>\n

Met dit verhaal als bewijs zette ik mijn zoektocht naar herstel voort. Veel antwoorden\u00a0kwamen neer op hetzelfde: naar binnen keren en de confrontatie aangaan met het\u00a0ge\u00efnternaliseerde koloniale denken.<\/p>\n

Tot ik in een van mijn laatste interviews gewezen word\u00a0op een ander cruciaal onderdeel van herstel. De 63-jarige Surinamer tegenover me\u00a0noemt het \u2018overdracht\u2019. Hij kijkt me indringend aan terwijl hij me uitlegt: wat jij en ik hier doen\u00a0is ook overdracht. Ik knikte, maar ben me pas later gaan realiseren wat hij precies bedoelde.<\/p>\n

Overdracht is een wisselwerking, een interactie tussen jong en oud. Het is de overdracht van pijnlijke ervaringen en waardevolle wijsheden, van oude gebruiken en nieuwe idee\u00ebn. Maar\u00a0veel mensen doen dat niet, veel mensen blijven stil. En dat zwijgen cre\u00ebert gaten in het\u00a0collectief geheugen van de diaspora.<\/p>\n

Voor het dichten van die gaten zijn er talloze verhalen\u00a0die verteld, gehoord en gedeeld moeten worden. In die verhalen schuilt niet alleen de pijn uit\u00a0het verleden, maar ook de kracht, de vastberadenheid en de hoop die nodig was om dat\u00a0verleden te overleven en vervolgens te overwinnen.<\/p>\n

\u2018Wat jij en ik hier doen is overdracht\u2019.<\/p>\n

De overdracht van herinneringen, trauma \u00e9n herstel<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

‘Herinnering, trauma en herstel\u2019 luidt de titel van mijn Masterscriptie. Een project waarvoor ik maandenlang rond heb gegraven in het collectief geheugen van de Afro-Surinaamse en Afro-Caribische diaspora in Nederland. Een collectief geheugen dat begint bij een ontvoering. Een ontmenselijking.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":108466,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[70],"tags":[],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-108465","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-opinie"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/108465","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=108465"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/108465\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/108466"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=108465"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=108465"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=108465"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=108465"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}