{"id":108459,"date":"2024-11-03T10:16:44","date_gmt":"2024-11-03T10:16:44","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/azaka-fusion-restaurant-in-amersfoort-was-een-leuke-verrassing\/"},"modified":"2024-11-03T10:16:44","modified_gmt":"2024-11-03T10:16:44","slug":"azaka-fusion-restaurant-in-amersfoort-was-een-leuke-verrassing","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/azaka-fusion-restaurant-in-amersfoort-was-een-leuke-verrassing\/","title":{"rendered":"Azaka Fusion Restaurant in Amersfoort was een leuke verrassing"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

Verrassingen horen uit het niets te komen toch? Azaka Restaurant <\/a>in Amersfoort voldeed daar volledig aan laatst. \u201cHidden in plain sight\u201d<\/em> in de Arnhemsestraat, trof ik een perfecte fusie van lekkere Caribisch\/Europeaanse keukens, en Caribische\/Europeaanse hosts.<\/strong><\/p>\n

\n
\n

Afbeelding<\/h3>\n
\n
\n \"azaka\"<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>\n

Eigenaar Shinell Jones was me al opgevallen toen ik er binnenliep. Haar man, Rutger ontving me als de perfecte gastheer, maar je kon Shinells aanwezigheid voelen van diep achterin het restaurant waar ze, met haar jongste babydochtertje Zegers op haar heup, alles leek te orkestreren.<\/p>\n

Ik koos uit het uitgebreide menu (natuurlijk) de Jamaicaanse escovitch, een heerlijk gekruide gebakken hele dorade, opgediend met een kommetje joloff rijst.<\/p>\n<\/p>\n

\n
\n
\n
\n \"azaka<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>\n<\/p>\n

Ik moet toegeven dat de eendenborst en de zeevruchten pasta ook heel erg aanlokkelijk klonken op het menu; ga ik nog voor terug.<\/p>\n

Voor dessert was er een chocolade cake met een scheutje rum en toen, toen kwam de herkenning. Shinell is Guyanees en ik, die Surinamer die vroeger iedere maand wel in Guyana was, vroeg om XM Rum, mijn favoriet. Hadden ze niet, maar er kwam wel een hele voorraad Caribische alcoholische drankjes tevoorschijn van achter de bar.<\/p>\n

Zo beginnen mooie gesprekken; blijkt dat Shinell niet alleen geboren is in de buurman van mijn geboorteland, maar ook haar tienerjaren doorbracht op St. Maarten, mijn tweede thuis. Bij de realisatie van overeenkomsten kwamen we beiden los, met verhalen van herkenning over Bourda Market, Stabroek News, St. Peters, en Madame Estate en Simpson Bay.<\/p>\n

\u201cIk was tienermoeder op St. Maarten, maar toen ik mijn dochter Sahara kreeg wilde ik niet zoals sommige andere meisjes die ik toen kende, weer meteen andere kinderen erbij. Sahara was niet mijn eindstreep.\u201d<\/p>\n

Ze verhuisde naar Nederland om haar dochter betere kansen te kunnen bieden en werkte gestaag naar het punt waar ze haar eigen restaurant kon openen.<\/p>\n

\u201cIk hield altijd al van koken. Op St. Maarten had ik al mijn eigen plekje bij de vismarkt in Simpson Bay, waar ik eten verkocht,\u201d vertelt ze. In Nederland volgde ze verschillende cursussen waarmee ze uiteindelijk de fusie cre\u00eberde tussen Caribisch en Europees eten die je treft op haar menu.\u00a0<\/p>\n

Ze kwam de naam Azaka toevallig tegen. “Ik wist het meteen toen ik het las: Azaka is de godin van de oogst.\u00a0Dat wilde ik als de naam van mijn restaurant.”<\/p>\n

Sahara helpt mee in de keuken. \u201cIk heb uit haar tot mijn eigen bestie gevormd,\u201d zegt Shinell. Rutger, bij dag onderzoeker, is iedere avond gastheer. Zegers, de baby, leek zich perfect te vermaken met alles dat om haar heen gebeurde.<\/p>\n

\u201cHet restaurant draait goed. Ik ben happy. Meer moet je toch niet willen?\u201d zegt Shinell nog.<\/p>\n

Zei ik al dat ik terugga?<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Verrassingen horen uit het niets te komen toch? Azaka Restaurant in Amersfoort voldeed daar laatst volledig aan. \u201cHidden in plain sight\u201d trof ik laatst daar een perfecte fusie van lekkere Caribisch en Europeaanse keukens geserveerd door Caribische en Europeaanse hosts.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":108460,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[70],"tags":[],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-108459","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-opinie"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/108459","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=108459"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/108459\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/108460"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=108459"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=108459"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=108459"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=108459"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}