{"id":107407,"date":"2016-12-20T12:27:40","date_gmt":"2016-12-20T12:27:40","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/cbk-presenteert-while-meditating-on-war\/"},"modified":"2016-12-20T12:27:40","modified_gmt":"2016-12-20T12:27:40","slug":"cbk-presenteert-while-meditating-on-war","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/cbk-presenteert-while-meditating-on-war\/","title":{"rendered":"CBK presenteert While Meditating on War"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

\"\"Het Centrum Beeldende Kunsten in Amsterdam Zuidoost presenteert van 19 januari tot 11 maart 2017 de\u00a0tentoonstelling While Meditating on War; negen kunstenaars laten werk zien waarin oorlog en oorlogsdreiging impliciet of expliciet aan de orde komt.<\/h3>\n

Alle kunstenaars hebben de afgelopen jaren onder invloed van\u00a0 de actuele toestand in de wereld werk gemaakt waarin het thema op een of andere manier wordt verbeeld. De een doet dat vanuit de noodzaak om \u00a0 te reageren, de ander om te verzachten, weer een\u00a0 ander vanuit een persoonlijke geschiedenis die verweven is met oorlog.\u00a0<\/p>\n

CBK: “Oorlog\u2026.je kunt er niet meer om heen. Het is het nieuws van vandaag de dag. \u00a0Met de geopolitieke ontwikkelingen in de wereld, de toenemende\u00a0 polarisering in de samenleving, de realistische dreiging van terrorisme en geweld lijkt de angst voor oorlog\u00a0groter te worden. Europa kan zo maar weer een slagveld worden.\u00a0 Oorlog is met ons, om ons heen en voor velen in het Westen nu ook in ons. Het is geen ver van mijn bed- show meer.”\u00a0<\/p>\n<\/p>\n

Kunstenaars While Meditating on War
\n\u00a0<\/p>\n

Celine van den Boorn (NL,1978)<\/h3>\n

In haar werk cre\u00ebert Celine van den Boorn nieuwe versies van gefotografeerde landschappen door de hierin voorkomende mensen weg te schilderen. Zo \u00a0 verschuift voor de kijker de focus\u00a0 van de mens naar het landschap. In haar \u2018Military Series\u2019 schildert ze op subtiele wijze het oorlogsgeweld\u00a0 weg, van militairen tot\u00a0 tanks. Wat op het eerste gezicht een onaangeroerde woestijn lijkt, blijkt bij nadere beschouwing een landschap\u00a0 waarin\u00a0 oorlogssporen zijn geretoucheerd. Het terugdringen van\u00a0 deze sporen\u00a0 levert nieuwe beelden op die een meer ideale wereld suggereren. De ingreep van de kunstenaar blijft echter altijd zichtbaar \u2013 je ziet mat geschilderde silhouetten, een losse schoen of arm in een verder desolaat landschap.<\/p>\n

\"\"Barbara Broekman (NL, 1955)<\/h3>\n

Barbara Broekman maakt monumentaal werk gebaseerd op textiele patronen en technieken. De zachtheid van textiel als materiaal\u00a0 maakt het makkelijker om ook harde, moeilijke onderwerpen te verbeelden \u00e9n tegelijkertijd tegenwicht te bieden. De kijker wordt door de zachtheid van het materiaal verleid, wellicht zelfs kortstondig verblind. Het ondraaglijke wordt draaglijk gemaakt.\u00a0De serie Faith \u00a0(2014) is ge\u00ebnt op de stroom aan nieuwsberichten over oorlogsgeweld en andere humanitaire rampen waarmee we dagelijks worden geconfronteerd. Op een intu\u00eftieve manier selecteert en vertaalt Broekman delen van krantenfoto\u2019s naar textiele toepassingen. Door de beelden uit hun oorspronkelijke context te halen en te vertalen naar constructieve elementen als kleur, vorm en materiaal, wil Broekman ons opnieuw laten kijken.<\/p>\n

Lana Mesi\u0107 (Zagreb, 1987)<\/h3>\n

Lana Mesi\u0107 ensceneert beelden en zoekt daarmee de grenzen tussen werkelijkheid en illusie op. Ze is een verhalenverteller die haar werkproces begint met een prangende vraag en een gezonde dosis nieuwsgierigheid. De basis voor een dergelijk vertrekpunt lijkt herleidbaar tot de vraagtekens die zij had toen zij als klein kind geconfronteerd werd met het fenomeen \u2018vijand\u2019.<\/p>\n

In 2014 reisde\u00a0Mesi\u0107\u00a0 in opdracht van Creative Court naar Rwanda om te fotograferen voor het\u00a0 project\u00a0 Rwanda 20 Years: Portraits of Reconciliation. Twintig jaar na de genocide in Rwanda leven daders en overlevenden weer naast elkaar. Mesi\u0107 vroeg hen hoe hun moment van vergeving eruit zag en of ze dat moment wilden cre\u00ebren\u00a0 voor de camera. Deze opdracht leidde tot de serie Anatomy of Forgiveness (2014)<\/p>\n

Ilya Rabinovich (Moldavi\u00eb, 1965)<\/h3>\n

\"\"<\/h3>\n

Het thema migratie loopt als rode draad door het leven en werk van de fotograaf Ilya Rabinovich. Hij is geboren in Moldavi\u00eb, opgegroeid in Isra\u00ebl en woont nu in Amsterdam. In zijn project\u00a0 Museutopia dl 2 onderzoekt hij\u00a0 de rol die\u00a0 militaire musea spelen\u00a0bij de vorming van een nationale identiteit. In Isra\u00ebl is\u00a0 deze identiteit grotendeels gebaseerd op de mythe van het leger als een \u2018melting\u00a0 pot\u2019. De Staat cre\u00ebert daar – aldus Rabinovich – bewust het narratief dat burgers met verschillende culturele achtergronden en religieuze overtuigingen assimileren en onderdeel worden van de overheersende cultuur. Rabinovich plaatst kritische kanttekeningen bij deze beeldvorming. Hij toont van negen militaire musea in Isra\u00ebl\u00a0 de manipulatieve mechanismes waarmee tentoonstellingen worden ingericht\u00a0 en de mythe \u2018E\u00e9n Staat, E\u00e9n Volk\u2019\u00a0 in stand wordt gehouden.<\/p>\n

Ramaz Gioati (Georgi\u00eb, 1966)<\/h3>\n

Strijd is een centraal thema in het werk van Ramaz Goiati. <\/p>\n

\"\"Hij maakt driedimensionale werken die qua stijl en inhoud uiteenlopen,\u00a0 maar die alle verwijzen naar dat ene element\u00a0 waar oorlog altijd over gaat: grond, aarde. Alle beelden zijn van natuurlijke materialen gemaakt, waarvan sommigen daadwerkelijk van aarde.\u00a0De maskers in zijn vloerinstallatie\u00a0(2014\/17) \u00a0verwijzen naar de innerlijke strijd van Gioati; de gereedschappen die er in verwerkt, lijken qua\u00a0 vorm op wapens.\u00a0 Zo heeft ieder onderdeel in de getoonde installatie een eigen verhaal, waarin humor en dramatiek niet ontbreken. Samen staan ze voor de strijd die Gioati aangaat om af te rekenen met de oorlog uit zijn verleden en de strijd om de consequenties daarvan in het heden te dragen.<\/p>\n

\nXavier Robles de Medina (Suriname, 1990)<\/h3>\n

Foto\u2019s en films over het heden en verleden\u00a0 van Suriname vormen de basis van het werk van Xavier Robles de Medina. Hij bestudeert hierbinnen vooral visuele aanwijzingen en contextuele eigenaardigheden en vertaalt deze in subtiele en nauwkeurige tekeningen en schilderijen. Zo is het schilderij Asisi\u00a0 (2014) gebaseerd op een afbeelding die hij vond terwijl hij onderzoek deed naar het \u2018het bloedbad van Moiwana\u2019 in 1986, toen het Nationale leger van Suriname het dorp Moiwana aanviel op zoek naar rebellenleider R0nny Brunswijk.<\/p>\n

\u00a0In Counter (2014) laat hij zien hoe curieus de geschiedenis kan zijn: een portret van Wilfred Hawker en Surendre Rambocus die tijdens de staatsgreep van 1980 nog aan de zijde van Bouterse stonden en \u00e9\u00e9n jaar later\u00a0 een tegencoup pleegden. Beiden zijn later ge\u00ebxecuteerd.<\/p>\n

Tamar Rozenblat (Isra\u00ebl, 1966)<\/h3>\n

In haar werk brengt Tamar Rozenblat meerdere werelden bij elkaar; het zichtbare en het onzichtbare. Met haar werken wil ze tegenwicht bieden aan de hectiek van de steeds sneller wordende wereld die volgens Rozenblat gepaard gaat met oppervlakkigheid. Het thema oorlog is sinds een jaar haar werk \u2018ingeslopen\u2019 terwijl ze zocht naar antwoorden op haar eigen vragen over dit thema. De carrousel \u00a0in And the wheel turns on (2016)\u00a0 verbeeldt voor haar de cycli des levens; we stappen er in en het lijkt alsof we er weinig van leren; oorlog is van alle tijden en herhaalt zich helaas keer op keer.<\/p>\n

belit sa\u011f<\/h3>\n

In haar films\u00a0 vertelt\u00a0 belit sa\u011f \u00a0een verhaal waarin beelden \u00a0uit de dagelijkse media als uitgangspunt dienen. Ze ondervraagt en isoleert\u00a0 deze beelden, in een zoektocht naar verborgen en achterliggende verhalen en voegt haar eigen visie of vragen toe.<\/p>\n

Haar werk my camera seems to recognize people (2015) gaat over de macht die media heeft om beelden wel of niet te tonen en over\u00a0 de manier waarop dat gebeurt . De film roept vragen op over\u00a0 slachtofferschap en over hoe de manier van filmen van doden en gewonden deze vragen zowel\u00a0 kan oproepen\u00a0 als teniet doen. Voor haar video grain (2016) deed ze onderzoek naar een groep politieke gevangenen in Turkije die in 2000 in hongerstaking gingen tegen het ge\u00efsoleerd gevangenschap. De gruwelijke beelden die zij in het archief\u00a0 van het Institute of Social History in Amsterdam vond bewerkte ze tot pixelachtig materiaal; haar voice-over geeft een persoonlijke draai aan de gebeurtenissen, waarvan tot op heden de werkelijke toedracht\u00a0 niet bekend is.<\/p>\n

Emanuel Tegene (Ethiopi\u00eb, 1985)<\/h3>\n

Het werk van Emanuel Tegene is ge\u00efnspireerd op de \u00a0gelaagde kijk op zijn omgeving. Zijn kunst reflecteert en geeft \u00a0commentaar op de huidige samenleving.\u00a0 Hij is \u00e9\u00e9n van de nieuwe generatie kunstenaars die in zijn werk de veranderende\u00a0 culturele dynamiek op het Afrikaanse continent laat zien. Het werk van Tegene gaat niet expliciet over oorlog, maar over eeuwigdurende kwesties die de mensheid bedreigen. Zoals\u00a0 bijvoorbeeld Rosa Parks The Boycott (2014)\u00a0 een werk dat over racisme gaat en is ge\u00efnspireerd op de\u00a0 verzetsdaad uit 1955 van Rosa Parks om haar zitplaats af te staan als protest tegen de segregatie. Een ander werk,\u00a0 Abel and Kain (2015) \u00a0laat de \u00a0allereerste strijd op aarde zien, een ruzie die volgens De Bijbel aanleiding is voor vele oorlogen.\u00a0Met dank aan Ethiopian Airlines en OAZA AIR verblijft de Ethiopische\u00a0 kunstenaar Emanuel Tegene\u00a0in januari 2017 in de studio van OAZA AIR, de artist-in-residence van Stichting Open Ateliers Zuidoost.\u00a0<\/p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het Centrum Beeldende Kunsten in Amsterdam Zuidoost presenteert van 19 januari tot 11 maart 2017 de tentoonstelling While Meditating on War.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":107408,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[56],"tags":[373,388,568,575,820,1092,1286,1779,2070,2296,2329],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-107407","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-kunst-en-cultuur","8":"tag-barbara-broekman","9":"tag-belit-sag","10":"tag-cbk","11":"tag-celine-van-den-boorn","12":"tag-emanuel-tegene","13":"tag-ilya-rabinovich","14":"tag-lana-mesic","15":"tag-ramaz-goiati","16":"tag-tamar-rozenblat","17":"tag-while-meditating-on-war","18":"tag-xavier-robles-de-medina"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107407","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=107407"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107407\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/107408"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=107407"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=107407"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=107407"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=107407"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}