{"id":105609,"date":"2025-04-12T08:52:12","date_gmt":"2025-04-12T08:52:12","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/galatea-kunstprijs-2025-kunstenaars-met-een-achtergrond-als-vluchteling\/"},"modified":"2025-04-12T08:52:12","modified_gmt":"2025-04-12T08:52:12","slug":"galatea-kunstprijs-2025-kunstenaars-met-een-achtergrond-als-vluchteling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/galatea-kunstprijs-2025-kunstenaars-met-een-achtergrond-als-vluchteling\/","title":{"rendered":"Galatea Kunstprijs 2025 – kunstenaars met een achtergrond als vluchteling"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

\u2018De wereld beter willen maken\u00b4<\/strong>
\nWat betekent het om alles achter te laten, en hoe begin je opnieuw? Vijf talentvolle kunstenaars met een achtergrond als vluchteling geven hierop een indrukwekkend antwoord in de tentoonstelling\u00a0Galatea Kunstprijs 2025<\/em>\u00a0(12 april t\/m 5 oktober) in het Dordrechts Museum.<\/h2>\n

Sommigen hadden al een bloeiende carri\u00e8re in hun land van herkomst. Anderen ontdekten en ontwikkelden hun talent pas na hun vlucht.<\/p>\n

Wat de genomineerde kunstenaars bindt is hun veerkracht, de kwaliteit van hun werk en de artistieke gelaagdheid ervan.<\/p>\n

De Galatea\u00a0<\/em>Kunstprijs 2025 toont een mix van disciplines. Van kleurrijke schilderijen tot visionaire fotografie, Maar ook: een nagebouwde kastenwand als spookachtig poppenhuis. En een piano die volledig is versierd met beschilderde tandenstokers \u2013 materiaal dat toevallig voorhanden was in de buurt van een AZC.<\/p>\n

Elk werk vertelt een verhaal van contrasten: verdriet en vreugde, verzet en acceptatie, traumaverwerking en toekomstdromen. De kunstenaars zelf gaan in vijf intieme videoportretten dieper in op hun achtergrond, ervaringen en drijfveren.<\/p>\n

Wilma S\u00fct\u00f6\u00a0conservator van\u00a0de Galatea Kunstprijs 2025:<\/em>\u00a0\u201cIk ben enorm onder de indruk van deze kunstenaars, die met al hun kennis van de keiharde realiteit alsnog de wereld beter willen maken. Hun werk zet aan het denken en getuigt van een rijke wisselwerking aan invloeden. Ze verleggen de horizon in de Nederlandse kunst. Bovenal zijn het hele goede kunstenaars, die met krachtige symbolen niet alleen verlies verbeelden, maar ook hoop en herstel.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n

\"image\"<\/p>\n<\/td>\n

\u00a0<\/td>\n\n

\"image\"<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

De genomineerden voor de\u00a0Galatea Kunstprijs 2025<\/em>\u00a0zijn (in alfabetische volgorde):<\/p>\n

    \n
  • Charles Badoue (1987, Ivoorkunst)<\/li>\n
  • Daria Khozhai (1994, Oekra\u00efne)<\/li>\n
  • Shamseddin Moradi (1975, Iran)<\/li>\n
  • Harrison Omoyater (1994, Nigeria)<\/li>\n
  • Bogdan Seredyak (1988, Oekra\u00efne)<\/li>\n<\/ul>\n

    Meer over deze kunstenaars vind je in de bijlage van dit persbericht.<\/p>\n

    Over de Galatea Kunstprijs<\/strong><\/p>\n

    De Galatea Kunstprijs is een initiatief van de Galatea Foundation, die uit persoonlijk idealisme door kunstkenners Jaap Versteegh en Joke van Veen is opgericht om gevluchte kunstenaars in Nederland een platform te bieden. Het is de enige prijs in Nederland die zich richt op kunstenaars met een recente vluchtelingenachtergrond. Elke twee jaar worden via een open call talentvolle kunstenaars geselecteerd voor een groepstentoonstelling in het Dordrechts Museum. Halverwege de expositie kiest een vakjury de winnaar, die de Galatea Penning en een geldbedrag van \u20ac2.500 ontvangt. Na het succes van de editie in 2023 keert deze stimuleringsprijs nu terug.<\/p>\n

    Dit jaar kunnen ook bezoekers hun stem uitbrengen. De winnaar \u00e9n de publieksfavoriet worden op 5 juli\u00a02025 bekendgemaakt.<\/p>\n

    Over de kunstenaars<\/strong><\/p>\n

    Charles Badoue<\/strong><\/p>\n

    Charles Badoue (Ivoorkust 1987) behoort tot de Guere, een gemeenschap die in het westen van Ivoorkust leeft. Op de vlucht voor extreme wreedheden belandt hij uiteindelijk in Groningen. In zijn expressieve schilderijen verwerkt hij zowel erfgoed – zoals lichaamsversieringen, grote ringen, kammen en maskers \u2013 als het geweld uit zijn geboorteland. Felle kleuren en donkere thema\u2019s gaan daarbij hand in hand. De gelaagdheid zit niet alleen in zijn onderwerpen, maar ook in zijn materiaalgebruik.<\/p>\n

    \u00a0<\/strong><\/p>\n

    Daria Khozhai<\/strong><\/p>\n

    Daria Khozhai (Oekra\u00efne, 1994) verbindt kunst en architectuur met de verwerking van persoonlijke trauma\u2019s en psychologische inzichten. Voor de\u00a0Galatea kunstprijs<\/em>\u00a0maakte ze een installatie ge\u00efnspireerd op een\u00a0Sovetskaja Stenka<\/em>\u00a0uit haar ouderlijk huis. Deze iconische kastenwand vol porselein, glinsterend kristal en propagandaboeken weerspiegelde de Sovjetideologie van communisme, censuur en volledige staatscontrole. Khozhai ontmantelt dit beeld in een spookachtige variant op alle pracht en praal.<\/p>\n<\/p>\n

    Shamseddin Moradi<\/strong><\/p>\n

    Wat als je het recht om vrijuit te spreken wordt afgenomen? Als de regering bepaalt dat woorden als \u2018vrijheid\u2019, \u2018liefde\u2019, \u2018vrouw\u2019 niet meer gebruikt mogen worden? Dan moet je het uitschreeuwen, vindt Shamseddin Moradi (1975), vooral als je kunstenaar bent. Moradi combineert traditionele kalligrafie met hedendaagse schilderkunst en grafisch ontwerp. Hierin vormt de natuur een belangrijke inspiratiebron – vooral de eikenbomen uit zijn geboorteplaats. Subtiel, tussen hun wortels, klinkt het protest tegen de censuur en de onderdrukte positie van vrouwen in Iran.<\/p>\n

    \u00a0<\/strong><\/p>\n

    Harrison Omoyater<\/strong><\/p>\n

    Harrison Omoyater (Nigeria, 1994) is \u2018met de helm op geboren\u2019; met het vruchtvlies nog om zijn hoofd. Een slecht voorteken in Oza, Nigeria. Voor zijn eigen veiligheid stuurde zijn vader hem op zijn negentiende weg. Na harde jaren van vluchten over de continenten brengt kunst maken Omoyater er uiteindelijk bovenop. Tien uur per dag besteedt hij aan zijn werken, vol beschilderde tandenstokers en sat\u00e9prikkers. Zo verwerkt hij zijn trauma\u2019s en beseft hij: het is mogelijk iets van het leven te maken.<\/p>\n

    Bogdan Seredyak<\/strong><\/p>\n

    Hoe kan Oekra\u00efne zijn identiteit behouden, nu zoveel gebouwen zijn verwoest? Dat houdt Bogdan Seredyak (1988) bezig. Hij was toevallig in Rotterdam toen de oorlog in Oekra\u00efne uitbrak. Ook Rotterdam werd ooit gebombardeerd, maar architectonisch lijkt het een nieuwe stad. Gaat dat ook \u00a0in Oekra\u00efne gebeuren? Seredyak verkent met behulp van AI-technologie het idee van herbouwen met behoud van wat er is. Zo cre\u00ebert hij littekens die herinneren aan het geweld dat ooit plaatsvond.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    \u2018De wereld beter willen maken\u00b4 Wat betekent het om alles achter te laten, en hoe begin je opnieuw? Vijf talentvolle kunstenaars met een achtergrond als vluchteling geven hierop een indrukwekkend antwoord in de tentoonstelling\u00a0Galatea Kunstprijs 2025\u00a0(12 april t\/m 5 oktober) in het Dordrechts Museum. Sommigen hadden al een bloeiende carri\u00e8re in hun land van herkomst. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":105610,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[56],"tags":[],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-105609","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-kunst-en-cultuur"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105609","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=105609"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105609\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/105610"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=105609"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=105609"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=105609"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=105609"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}