{"id":105479,"date":"2016-02-17T21:53:10","date_gmt":"2016-02-17T21:53:10","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/reconstructie-van-afrikaanse-afkomst-nog-beter-mogelijk\/"},"modified":"2016-02-17T21:53:10","modified_gmt":"2016-02-17T21:53:10","slug":"reconstructie-van-afrikaanse-afkomst-nog-beter-mogelijk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/reconstructie-van-afrikaanse-afkomst-nog-beter-mogelijk\/","title":{"rendered":"Reconstructie van Afrikaanse afkomst nog beter mogelijk"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

De Amerikaanse Stanford University heeft een methode ontwikkeld waarmee de afkomst kon worden vastgesteld van resten\u00a0van tot slaaf gemaakte Afrikanen die op Sint Maarten gevonden zijn. “(Het)\u00a0geeft\u00a0een andere kijk geeft op deze migratie,” zeggen wetenschappers.\u00a0<\/p>\n

Ruim twaalf miljoen Afrikanen werden tussen de zestiende en de negentiende eeuw vanuit Afrika naar de Nieuwe Wereld gebracht, waar ze in de slavernij terechtkwamen. Het is bekend welke slavenschepens vertrokken uit welke Afrikaanse havens, en naar welke gebieden de slaaf gemaakten gebracht werden. E\u00e9n vraag bleef: de exacte herkomst van de Afrikanen.<\/p>\n

\u201cDe exacte herkomst van veel van hen is onduidelijk, maar met moderne genetische technieken kunnen wetenschappers de Afrikaanse uittocht nu beter dan ooit reconstrueren,\u201d schrijven Paul van Beem\/Andrew Lawler in de National Geographic. Volgens hen kan door deze nieuwe methode (whole genome capture) afgebroken genen zo worden geconcentreerd, dat toch genoeg genetisch materiaal wordt verzameld voor DNA-sequentie.<\/p>\n

\n

Alhoewel het\u00a0artikel <\/a>jammer genoeg\u00a0spreekt van \u201cslaven\u201d in plaats van \u201ctot slaaf gemaakten\u201d en de mensenroof bijna bagataliserend een \u201cuittocht\u201d en een \u201cmigratie\u201d wordt genoemd, geeft het wel interessante informatie.<\/p>\n<\/blockquote>\n

Ze noemen\u00a0de restanten van twee mannen en een vrouw die archeoloog Jay Haviser in 2010 vond op een zeventiende-eeuwse begraafplaats op St.\u00a0Maarten. Onderzoek wees uit dat het Afrikanen betrof die tussen de 25 en veertig jaar oud moeten zijn geweest toen ze stierven. In de schedels zaten nog gevijlde tanden; het vijlen van tanden was aan het eind van de zeventiende eeuw gangbaar in de Sub-Sahara. Het lijkt dus waarschijnlijk dat de Afrikanen vandaaruit naar de koloni\u00ebn werden gebracht. \u201cMaar de Sub-Sahara is een ruim begrip, en een paar jaar geleden zou het verhaal hier zijn ge\u00ebindigd.\u201d<\/p>\n

Om meer informatie over de herkomst te achterhalen, moet namelijk DNA worden ge\u00ebxtraheerd uit de skeletten, wat een complex proces is.<\/p>\n

Van Beem\/Lawler citeren Hannes Schroeder, biologisch antropoloog aan de Universiteit van Kopenhagen, die zegt dat \u201cwhole genome capture <\/em>een andere kijk geeft op deze migratie.\u201d<\/p>\n

Schroeder en zijn team vergeleken de resultaten met een DNA-databank van hedendaagse Afrikanen, waarna bleek dat de drie mensen op Sint-Maarten uit verschillende delen van Afrika kwamen. Een van de mannen kwam vermoedelijk uit Noord-Kameroen, terwijl de andere man en vrouw afkomstig waren uit het tegenwoordige Ghana of Nigeria.<\/p>\n

De resultaten tonen aan dat de mensen die mogelijk op hetzelfde slavenschip de Atlantische Oceaan overstaken, een andere etnische afkomst\u00a0hadden en wellicht compleet verschillende talen spraken. Absolute zekerheid is er echter niet: de\u00a0genetische databank\u00a0van moderne Afrikanen is veel kleiner dan die van Europeanen. \u201cOud West-Afrikaans DNA, dat\u00a0we nu nog nauwelijks hebben, kan de nauwkeurigheid versterken,\u201d zegt Schroeder:<\/p>\n

Het onderzoek spitst zich niet alleen toe op de herkomst van tot slaaf gemaakten in de Amerika\u2019s. Het team analyseert\u00a0ook menselijke resten op Sint-Helena, de Britse kolonie in de zuidelijke Atlantische Oceaan waar Napoleon in ballingschap verbleef.<\/p>\n

Tussen 1840 en 1872 patrouilleerde de Britse marine\u00a0langs de Afrikaanse kust en werden 26.000 Afrikanen naar St. Helena gebracht. Tussen de 5.000 en 8.000 mensen werden op het eiland begraven. Archeologen vonden recentelijk 325 lijken, vermoedelijk van tot slaaf gemaakten die werden vrijgelaten en kort daarna stierven.\u00a0<\/p>\n

Wetenschappers bestudeerden de stoffelijke resten, en ze slaagden erin\u00a0om uit 63 tandmonsters het DNA van twintig mensen te achterhalen:\u00a0zeventien mannen en drie vrouwen. \u201cDe mensen waren van\u00a0verschillende afkomst\u201d, zegt Marcela Sandoval-Velasco, namens de Universiteit\u00a0van Kopenhagen bij het project betrokken. \u201cDe tot slaaf gemaakten waren,\u00a0op twee na,\u00a0waarschijnlijk allen afkomstig uit westelijk-centraal Afrika, maar niet uit dezelfde stammen. We hebben een uitgebreidere steekproef nodig om de dynamiek van de trans-Atlantische slavenhandel volledig te begrijpen.\u201d<\/p>\n

Een internationaal team is ondertussen bezig onder meer\u00a0isotoopanalyse toe te passen op botresten\u00a0op Sint-Helena, in de hoop wijzer te worden over de herkomst, het dieet en de algehele gezondheid van de tot slaaf gemaakten.\u00a0<\/p>\n

Schroeder en zijn collega\u2019s zijn optimistisch\u00a0dat de genetische afkomst van tot slaaf gemaakten met de nieuwe technieken zal worden aangetoond, belangrijke historische gegevens die anders onopgelost zou blijven. \u201cIn de nabije toekomst hopen we meer duidelijkheid te kunnen bieden.\u201d<\/p>\n

Bron: Nationalgeographic.nl<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De Amerikaanse Stanford University heeft een methode ontwikkeld waarmee de afkomst kon worden vastgesteld van resten\u00a0van tot slaaf gemaakte Afrikanen die op Sint Maarten gevonden zijn. “(Het)\u00a0geeft\u00a0een andere kijk geeft op deze migratie,” zeggen wetenschappers.\u00a0 Ruim twaalf miljoen Afrikanen werden tussen de zestiende en de negentiende eeuw vanuit Afrika naar de Nieuwe Wereld gebracht, waar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":105480,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[80],"tags":[955,1147,1525,1995,2300],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-105479","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-rubriek-missing","8":"tag-geslepen-tanden","9":"tag-jay-haviser","10":"tag-national-georgraphic","11":"tag-stanford","12":"tag-whole-genome-capture"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105479","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=105479"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105479\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/105480"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=105479"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=105479"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=105479"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=105479"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}