{"id":103403,"date":"2024-08-28T20:28:49","date_gmt":"2024-08-28T20:28:49","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/elke-dag-bewustzijn-creeren-voor-de-doorwerking-van-het-slavernijverleden\/"},"modified":"2024-08-28T20:28:49","modified_gmt":"2024-08-28T20:28:49","slug":"elke-dag-bewustzijn-creeren-voor-de-doorwerking-van-het-slavernijverleden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/elke-dag-bewustzijn-creeren-voor-de-doorwerking-van-het-slavernijverleden\/","title":{"rendered":"\u201cElke dag bewustzijn cre\u00ebren voor de doorwerking van het slavernijverleden\u201d"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

\u201cVandaag ervaren nazaten van tot slaafgemaakten als erfenis de eeuwenlange ontmenselijking en vernedering in de vorm van intergenerationeel trauma en ge\u00efnternaliseerd racisme\u201d, aldus Linda Nooitmeer, voorzitter van het Nationaal Instituut Slavernijverleden en erfenis, Ninsee: \u201cWe moeten elke dag bewustzijn cre\u00ebren voor de doorwerking van het slavernijverleden.\u201d<\/strong><\/p>\n

Door Miriam van Coblijn<\/strong><\/p>\n

Op 1 juni jl. opende NiNsee de herdenkingsmaand van het Herdenkingsjaar Slavernij 2023-2024 met het symposium \u2018Reclaiming The Narrative\u2019. Gericht op het perspectief van nazaten van tot slaafgemaakten en onderzoekt hoe de doorwerking van de trans-Atlantische slavernij op een volwaardige manier kan worden gehoord en erkend.<\/p>\n

\u201cDe koloniale erfenis is aantoonbaar debet aan de inferieure positie van mensen met Afrikaanse roots, zowel bekeken vanuit de buitenwacht als intern: neem de perceptie over de positie van de Surinamers met Afrikaanse roots uit het binnenland ten opzichte van die uit Paramaribo. Hoe verhouden deze beide groeperingen zich tot elkaar?”<\/p>\n

\n

Wij zijn allemaal kind van de rekening na 250 jaar slavernij<\/p>\n<\/blockquote>\n

“Man\/vrouwverhoudingen, zwart\/zwart-verhouding, wit\/ zwart-verhouding, het verschijnsel \u2018colorisme\u2019.\u00a0 Colorisme benadeelt mensen met een donkere huid en bevoordeelt mensen met een lichtere huid. Al deze aspecten vereisen een hoog bewustzijnsniveau om te onderkennen. Wij zijn allemaal kind van de rekening na 250 jaar slavernij. Geschiedenis gaat immers niet alleen over slachtofferschap maar vooral over trots en identiteit. Over de kracht van de voorouders. Ik verwacht dat deze conferentie heeft bijgedragen aan het maatschappelijke debat dat ook al gevoerd wordt\u201d, aldus Nooitmeer (49).<\/p>\n

Nooit meer slavernij<\/strong><\/p>\n

Ze is geboren in Suriname, heeft Afrikaanse roots en woont sinds haar zestiende in Nederland. Haar\u00a0familienaam<\/a>\u00a0werd vastgelegd in de nasleep van de\u00a0afschaffing van de slavernij in het Koninkrijk der Nederlanden<\/a>. Haar vader was betrokken bij het onderzoek onder leiding van\u00a0Herman Gooding<\/a>\u00a0naar het\u00a0bloedbad van Moiwana<\/a>\u00a0(1986). Toen dat negatief dreigde uit te pakken voor de regering moest hij vluchten. Gooding vluchtte ook, keerde terug en werd vermoord. Nooitmeers vader ging werken bij de Nederlandse politie waar hij na drie jaar slachtoffer werd van\u00a0institutioneel racisme<\/a>. Hij werd weggetreiterd.<\/p>\n

Nooitmeer vond emplooi als financieel specialist bij diverse consultancybureaus en overheidsinstellingen. Ondertussen was ze een actief lid binnen de\u00a0Surinaamse diaspora<\/a>, zoals tijdens de viering van\u00a0Ketikoti<\/a>\u00a0en als voorzitter van de vrouwencommissie van het Surinaams Inspraak Orgaan (SIO).\u00a0In 2017 trad ze toe tot het bestuur van het\u00a0NiNsee<\/a>, waarvan ze in 2018 voorzitter werd. Ze woont met haar man in IJsselstein en heeft drie bonuszoons, Bart, Marten en Erik.<\/p>\n

Op de agenda<\/strong><\/p>\n

Op 1 februari van dit jaar was Nooitmeer in Suriname voor een conferentie die het Ninsee in samenwerking met het maatschappelijk middenveld organiseerde. Er werd van gedachten gewisseld hoe verder invulling kan worden gegeven aan het proces na de komma en de ondersteunende rol die het Ninsee hierin kan vervullen. \u201cOok de overige 364 dagen van het jaar moet er aandacht zijn voor de impact van het Nederlandse slavernijverleden\u201d, erkent ze. Op 1 juli 1863 werd de slavernij in Suriname en in het Caribisch deel van het Koninkrijk afgeschaft. Toch werkten de voormalig tot slaafgemaakten in Suriname nog tien jaar langer op de plantages. Deze periode wordt het Staatstoezicht genoemd. Dat is de reden dat er binnen Surinaamse kringen gesteld wordt dat de feitelijke afschaffing van de slavernij in Suriname op 1 juli 1873 plaatsvond. In het Caribisch deel van het Koninkrijk was er sprake van Paga Tera, een onder de gemeenschap van voormalig tot slaafgemaakten armoede veroorzakend pachtsysteem dat tot de jaren dertig duurde. Op 1 juli 2023 is de slavernij voor Suriname 150 jaar en voor het Caribisch deel van het Koninkrijk 160 jaar geleden afgeschaft.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n \"Linda<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Linda Nooitmeer, voorzitter NiNsee, bij het nationaal monument slavernijverleden in het\u00a0Oosterpark Amsterdam. \u00a9 Magda Augusteijn<\/figcaption><\/figure>\n

Het NiNsee organiseert de jaarlijkse slavernijherdenking en financiert het Keti Koti-festival \u2013 de herdenking van de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863 van Suriname \u2013 in het Oosterpark in Amsterdam. Nooitmeer pleit voor waakzaamheid: \u201cWe hebben het over bestaande vooroordelen, institutioneel racisme en uitsluiting van zwarte mensen met Afrikaanse roots in zowel het Caribisch deel van het Koninkrijk, Suriname en Europees Nederland. Specifiek betekent dat opheffen van de sociale, economische en culturele achterstanden die vanwege het ingericht systeem van slavernij zijn ontstaan, centraal moet staan.\u201d<\/p>\n

\n

“Wat de slavernij en het kolonialisme hebben betekend voor de welvaart en cultuur van het huidige Nederland krijgt nauwelijks aandacht\u201d<\/p>\n<\/blockquote>\n

\u201cRacisme zit niet alleen in het bewuste gedrag van mensen. In de loop der tijd is het ook geslopen in onze samenleving met haar instanties, regels en gewoontes, onder de noemer \u2018institutioneel racisme\u2019. Dat is bijvoorbeeld te vinden op de arbeidsmarkt, in het onderwijs of bij de politie. Met gevolgen voor het zelfbeeld van mensen en voor gezins- en organisatiestructuren. In de beschrijvingen van het slavernijverleden zijn de perspectieven van de betrokken gemeenschappen en hun nakomelingen onderbelicht gebleven. Wat de slavernij en het kolonialisme hebben betekend voor de welvaart en cultuur van het huidige Nederland krijgt nauwelijks aandacht\u201d, verklaart Nooitmeer.<\/p>\n

Excuus opsteker<\/strong><\/p>\n

Op 1 juli 2023 bood koning Willem-Alexander als staatshoofd en ook persoonlijk als hoofd van het Huis van Oranje Nassau \u2018met hart en ziel\u2019 excuses aan voor het Nederlandse slavernijverleden. Hij vroeg daarnaast om vergiffenis. Het was het landelijk startschot van het Herdenkingsjaar 2023-2024 Slavernijverleden. Eerder had voormalig premier Mark Rutte op 19 december 2022 namens de Nederlandse staat excuses aangeboden voor het slavernijverleden aan de voormalige Nederlandse koloni\u00ebn Suriname, Aruba, Bonaire, Cura\u00e7ao, Saba, Sint Eustatius en Sint Maarten. Kritische nazaten van tot slaafgemaakten vinden dat excuses alleen nut hebben als ze deel uitmaken van een bewust proces van \u2018volledig herstel\u2019: reparaties. Hoewel de Nederlandse overheid 200 miljoen euro wil besteden aan projecten die het bewustzijn van de erfenissen van slavernij vergroten, komt er geen fonds voor herstel. Want de term \u2018reparaties\u2019 roept veel weerstand en paniek op.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n \"Alex<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Alex Van Stipriaan, emeritus hoogleraar Caribische Geschiedenis. \u00a9\u00a0 Alex Van Stipriaan<\/figcaption><\/figure>\n

Emeritus hoogleraar Alex van Stipriaan stond aan de wieg van het Nationaal Slavernijmonument en het Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis (NiNsee). Hij sprak zich al eerder uit over herstelbetalingen en de noodzaak om de gevolgen van slavernij en kolonialisme aan te pakken. Hij benadrukt het belang van erkenning en compensatie ook door het bedrijfsleven, voor de schade die is aangericht door slavernij. De Nederlandsche Bank en ABNAmro geven hier al een eigen invulling aan. \u201cPoint of no return is gepasseerd. Een \u2018Gerechtigheids Fonds Slavernijverleden\u2019 is een langdurig proces. Het slavernijverleden gaat niet alleen Suriname aan. Vanuit Suriname en door Surinamers in de diaspora wordt geclaimd dat de Nederlandse slavernijgeschiedenis ge\u00ebnt is op Suriname. Dat is een klap in het gezicht van Antillianen en Nederlandse Caribi\u00ebrs en niet fair tegenover al die andere landen waar Nederland een slavernijverleden heeft. Te beginnen met Suriname\u2019s buurland Guyana, waar alleen de laatste drie decennia van de slavernij Engeland de scepter zwaaide, gedurende de twee voorafgaande eeuwen was dat Nederland\u201d, zegt Van Stipriaan.<\/p>\n

Prof. dr. Irene van Staveren, hoogleraar pluralistische ontwikkelingseconomie aan het Institute of Social Studies aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam: \u00a0\u201cHet begin van het Nederlandse ontwikkelingsbeleid kenmerkte zich vanaf de jaren vijftig door kennisoverdracht aan de lokale bevolking in ontwikkelingslanden. Vanuit koloniaal gedachtegoed, diepgeworteld in het witte superioriteitsdenken. Als onafhankelijke academici bij ISS proberen wij reeds decennialang onze \u2018mindset te dekoloniseren\u2019. Ons instituut leidt beleidsmakers uit het mondiale zuiden, afkomstig uit voormalige koloni\u00ebn Afrika, Indonesi\u00eb en Zuid-Amerika, waaronder Suriname, op. Deze academici profileren zich vanuit een anti-koloniaal denken.\u201d<\/p>\n

Morele schuld<\/strong><\/p>\n

Van Staveren: \u201cAmnesty International en Human Right Watch zijn minder zichtbaar en mogen zich in de lobby meer laten gelden. Dit onderwerp is ook in Nederland actueel, gezien de recente discussie over excuses en herstelbetalingen voor het slavernijverleden. Enerzijds kun je leed niet vertalen naar geld. Anderzijds kunnen nazaten van tot slaafgemaakten wel claims neerleggen. Vanwege \u2018moral debts\u2019 ten opzichte van kolonialisme en slavernij. Maar wie gaat dat betalen? In het Noorden zijn ook arme burgers. Er is sprake van een enorme machtsongelijkheid. Tot 2015 betaalden arme Britten door middel van staatsobligaties mee aan de compensatie van Britse slavenhouders.\u201d<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n \"Irene<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Irene Van Staveren, hoogleraar ontwikkelingseconomie. \u00a9 Magda Augusteijn<\/figcaption><\/figure>\n

Als ontwikkelingseconoom kijk ik met een andere bril naar fundamentele implicaties van de doorwerking van het slavernijverleden. Naast \u2018Backward Looking\u2019, compensatie is er juist meer \u2018Forward Looking\u2019 nodig, want slavernij werkt door tot in het heden. We moeten streven naar een gelijkwaardige samenleving met dezelfde kansen op arbeid en scholing voor iedereen. In het kader van \u2018Forward looking\u2019 is het een must voor nieuwe generaties vanuit het Zuiden om zich volop te mengen in het debat.\u00a0Herstelbetalingen voor het slavernijverleden leiden vaak niet tot betalingen aan individu\u00ebn, maar als overheden geld krijgen wat doen ze er dan mee? We moeten voorbij het idee van \u2018The White man\u2019s burden- de beschavingsmissie van de blanken- en streven naar mondiale gerechtigheid. Het gaat om verantwoordelijkheidsgevoel, niet alleen om schuldbesef.\u201d<\/p>\n

\n

“We moeten voorbij het idee van \u2018The White man\u2019s burden – de beschavingsmissie van de blanken – en streven naar mondiale gerechtigheid”<\/p>\n<\/blockquote>\n

De VN hebben in 2021 voormalige koloniale machten opgeroepen om compensatie te verlenen. Duitsland heeft in 2021 1 miljard euro aan herstelbetalingen toegezegd aan de Herero-bevolking in Namibi\u00eb. Jamaica vroeg 7 miljard aan herstelbetalingen van Engeland. Engeland betaalde tot in 2015 een lening af van 20 miljard pond bestemd als compensatie aan slavenhouders voor afschaffing van de slavernij. Een oproep van Caribische landen om herstelvergoedingen van de voormalige koloniale machthebbers aan hun regeringen uit te betalen, kreeg in Nederland nauwelijks aandacht: Geld voor alfabetiseringsprogramma\u2019s, voor verbetering van psychische en fysieke gezondheid, teruggave van roofkunst, kwijtschelden van schulden, bewustwordingsprogramma\u2019s over slavernij en afkomst voor onwetende witten, een fonds voor steun en ontwikkeling inheemse bevolking.<\/p>\n

Secretaris-generaal Ant\u00f3nio Guterres wil dat landen gaan werken aan een compensatie voor het slavernijverleden. Dat is volgens hem passend, omdat het systeem op menselijk en economisch vlak enorme schade heeft aangericht.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n \"Wopke<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Wopke Hoekstra, voormalig minister van Buitenlandse Zaken in Nederland, was op 1 juli 2023 in Suriname bij de herdenking van 160 jaar afschaffing slavernijverleden. Hij maakte in Paramaribo excuses namens de Nederlandse regering. \u00a9 Zo\u00eb Deceuninck<\/figcaption><\/figure>\n

Guterres schrijft in een rapport dat nog geen enkel land volledige verantwoording heeft afgelegd voor de eigen rol in het slavernijverleden, meldt\u00a0The Guardian<\/em><\/a>. De secretaris-generaal erkent wel dat \u201cin de context van de fouten die in het verleden zijn gemaakt en de schade die is geleden door kolonialisme en slavernij\u201d het zeer lastig kan zijn om de economische schade te beoordelen.<\/p>\n

\n

\u201cEen oproep van Caribische landen om herstelvergoedingen van de voormalige koloniale machthebbers aan hun regeringen uit te betalen, kreeg in Nederland nauwelijks aandacht\u201d<\/p>\n<\/blockquote>\n

Volgens mensenrechtenorganisaties is het rapport een belangrijke stap in de erkenning van het leed van het slavernijverleden en de strijd voor rechtvaardigheid voor de nazaten van tot slaaf gemaakte mensen.<\/p>\n

Caricom Tienpuntenplan<\/strong><\/p>\n

In 2013 richtte Caricom, het bondgenootschap van Caribische landen, waaronder voormalige Nederlandse koloni\u00ebn Suriname en Guyana een \u2018tienpuntenplan in. Het begint met oprechte excuses voor de genocide van inheemse groepen en voor het tot slaaf maken van miljoenen Afrikanen. Schadevergoedingen kunnen zich richten op lokale investeringen in gezondheid, onderwijs, technologie en debt relief (het kwijtschelden van overheidsschulden).<\/p>\n

Het voornemen van de commissie is om de Europese regeringsleiders uit te nodigen voor een top met Caribische regeringsleiders. Nederland mag dan uitleggen wat het van plan is te doen na de zogenoemde \u2018komma\u2019 van de slavernij-excuses. Die 200 miljoen euro, waarvan de helft in Nederland wordt uitgegeven, heeft volgens hen niks met herstelbetalingen te maken. Het gerenommeerde Amerikaanse consultancybureau Brattle becijferde vorig jaar dat Nederland 4,5 biljoen euro schadevergoeding verschuldigd is aan voormalige koloni\u00ebn.<\/p>\n

\n

‘Nederland is, inclusief rente, 2,5 biljoen euro verschuldigd aan Suriname’<\/p>\n<\/blockquote>\n

Caricom begrijpt ook niet dat voormalig premier Rutte excuses heeft aangeboden zonder Guyana te noemen. De Nederlanders waren hier gedurende twee eeuwen. De hoofdstad Georgetown heette voorheen Stabroek. Volgens het Brattle-rapport zijn onder Nederlandse koloniale heerschappij 627 duizend mensen tot slaaf gemaakt of in slavernij geboren.<\/p>\n

Brattle berekent dat Nederland, inclusief rente, 48 miljard euro verschuldigd is aan Guyana, 2,5 biljoen euro aan Suriname en 1,9 biljoen euro aan de Nederlandse eilanden. Armand Zunder van de Nationale Reparatie Commissie Suriname heeft uitgerekend hoeveel Nederland aan herstelbetalingen voor de slavernij zou moeten verrichten: 200 miljard euro.<\/p>\n

Proces n\u00e0 de komma<\/strong><\/p>\n

De Nederlandse Fr\u00e9d\u00e9rique de Man, speciaal gezant Slavernijverleden sprak op donderdag 23 maart jongstleden met de commissie Mensenrechten in De Nationale Assembl\u00e9e van Suriname over het traject dat ingezet moet worden na de excuses van Nederland op 19 december 2022 voor het slavernij verleden.\u00a0\u00a0\u201c<\/strong>De geest is uit de fles. Het slavernijverleden, de rol die Nederland heeft gespeeld in de geschiedenis van Suriname gaat nooit meer terug in de fles.\u201d Over de algemene kijk van nazaten op de excuses en herstelbetaling zei De Man dat er vooral is gesproken over heling en verzoening. De meeste energie heeft zij gehaald uit de gesprekken met vrouwen en jongeren. \u201cMannen moesten hard werken en waren vaak afwezig. Terwijl vrouwen tijdens de slavernij een heel belangrijke rol hebben gespeeld. Ze overleefden, die kracht bespeurde ik nu ook. Bij de jeugd ging het gesprek vooral om de toekomst,\u201d stelde ze.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n \"Bloemen<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Bloemen bij de kranslegging in Paramaribo op 1 juli 2023, ter herdenking van 160 jaar afschaffing slavernij. \u00a9 Zo\u00eb Deceuninck<\/figcaption><\/figure>\n

Het vervolgtraject excuses slavernijverleden zoals genoemd in de Kamerbrief dd. 22 april 2024, vormt een integraal onderdeel van het werk van de Nederlandse ambassade in Paramaribo, in het kader van de relatie tussen Suriname en Nederland. Alle zeven bezoeken waren heel nuttig en dragen bij aan verdere implementatie van het proces na de komma in Suriname\u201d, aldus De Man op 1 juli jl.in een interview met Suriname Herald.<\/p>\n

De excuses voor het slavernijverleden zijn \u2018geen punt maar een komma\u2019, zei voormalig premier Mark Rutte. Over die \u2018komma\u2019 verschillen de meningen. Suriname en de Nederlandse Antillen willen herstelbetalingen. Maar achter die eis zet het kabinet vooralsnog stellig een \u2018punt\u2019. De regering trok 200 miljoen euro uit voor \u2018kennen, herdenken en verwerken\u2019, onder andere in de vorm van een museum. Door de val van het kabinet Rutte werd de PVV in november vorig jaar de grootste partij van Nederland. Schaadt dit de manier waarop we met het slavernijverleden omgaan? Zeker als het gaat om kolonialisme en slavernij overheerst vaak het perspectief dat het ingewikkeld en beladen is. Bijna twee jaar na slavernij-excuses zijn er zorgen over politiek draagvlak. \u2018De excuses zijn onomkeerbaar\u2019, beloofde demissionair minister Robbert Dijkgraaf (Onderwijs).<\/p>\n\n\n\n
\n

Meer informatie<\/strong><\/p>\n

\u2013\u00a0Voortgangsbrief slavernijverleden 23 juni 2023<\/a>.
\n\t\u2013\u00a0Kamerbrief vervolgtraject excuses slavernijverleden 22 april 2024<\/a>.
\n\t\u2013\u00a0Kabinetsreactie op het rapport van bevindingen van het Adviescollege dialooggroep slavernijverleden \u2018Ketenen van het verleden\u2019 19 december 2024<\/a><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Dit artikel is onderdeel van de serie \u2018Surilines\u2019, een onderzoek naar de banden tussen Suriname en Nederland in de aanloop naar vijftig jaar onafhankelijkheid. Bezoek de website\u00a0www.surilines.nl<\/a>\u00a0voor meer informatie. Deze publicatie is tot stand gekomen met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten<\/a>.<\/em><\/p>\n

\n
\n
\n
\n \"Fonds\"<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201cVandaag ervaren nazaten van tot slaafgemaakten als erfenis de eeuwenlange ontmenselijking en vernedering in de vorm van intergenerationeel trauma en ge\u00efnternaliseerd racisme\u201d, aldus Linda Nooitmeer, voorzitter van het Nationaal Instituut Slavernijverleden en erfenis, Ninsee: \u201cWe moeten elke dag bewustzijn cre\u00ebren voor de doorwerking van het slavernijverleden.\u201d Door Miriam van Coblijn Op 1 juni jl. opende […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":103404,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[90],"tags":[],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-103403","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-suriname"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103403","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=103403"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103403\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/103404"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=103403"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=103403"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=103403"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=103403"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}