{"id":103389,"date":"2024-09-07T14:27:53","date_gmt":"2024-09-07T14:27:53","guid":{"rendered":"https:\/\/wpstaging.afromagazine.eu\/avera-mengistu-10-jaar-gegijzeld\/"},"modified":"2024-09-07T14:27:53","modified_gmt":"2024-09-07T14:27:53","slug":"avera-mengistu-10-jaar-gegijzeld","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/avera-mengistu-10-jaar-gegijzeld\/","title":{"rendered":"Avera Mengistu \u2013 10 jaar gegijzeld"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>

Vandaag, 7 september 2024, is het precies 10 jaar geleden dat Avera Mengistu verdween bij de Gazastrook.<\/h2>\n

Avraham \u201cAvera\u201d Mengistu, is geboren in Ethiopi\u00eb in 1986 en verhuisde met zijn familie naar Isra\u00ebl toen hij vijf jaar was. Hij en zijn ouders en zijn negen broers en zussen woonden in Ashkelon, een stadje vlakbij de Gazastrook. Avera lijdt aan mentale problemen. Nadat zijn broer stierf in 2011 trok hij zich terug van zijn vrienden en familie. Hij nam ontslag en weigerde een uitkering. Hij bond een touwtje zo strak om zijn vinger dat deze door gebrek aan bloedtoevoer moest worden geamputeerd.<\/p>\n

Op 7 september 2014 vroeg Avera zijn moeder om geld. Toen zij zei dat ze niets had, verliet hij het huis. Hij ging naar het strand in Zikim en klom over een beveiligingshek tussen Isra\u00ebl en de Gazastrook. Toen de patrouille arriveerde was Avera al naar de top geklommen en ging hij Gaza in. Dit was de laatste keer dat hij door Israeli is gezien. Hij liet zijn tas, met slippers, een badlaken, een Bijbel en wat andere boeken achter.<\/p>\n

Hamas<\/strong><\/p>\n

In Gaza werd hij verhoord door Hamas. Zij dachten dat hij een IDF soldaat was. Sindsdien wordt hij gevangen gehouden. Jaren ging voorbij zonder enig teken van Avera. Maar zijn familie bleef altijd geloven dat hij in leven was. Na 8 jaar bracht Hamas een korte video van Avera naar buiten. In de video zegt Avera: \u201cIk ben de gevangene Avera Mengistu. Hoe lang moeten ik en mijn vrienden hier in gevangenschap blijven? Na lange jaren van pijn, waar is het land en de mensen van Isra\u00ebl als het om ons lot gaat?\u201d<\/p>\n

Niet iedereen is er honderd procent zeker van dat het om Avera gaat, maar zijn moeder is vastberaden. Dit is haar zoon.<\/p>\n

Hostage square<\/strong><\/p>\n

Gedurende de jaren dat Avera gevangen wordt gehouden door Hamas, heeft de Isra\u00eblische overheid weinig moeite gedaan om hem terug te halen. Dit heeft geleid tot diverse campagnes om aandacht te vragen voor Avera. E\u00e9n van de mensen die onophoudelijk aandacht voor Avera blijft vragen is kunstenaar Michal Worke. Sinds 2017 schildert ze Avera en zijn familie om zijn zaak onder de aandacht te brengen. Na 7 oktober 2023, de aanvallen van Hamas, gaat ze regelmatig naar \u2018hostage square\u2019 om het bewustzijn over Avera, die nu al 10 jaar gegijzeld worden gehouden, te vergroten.<\/p>\n

Het is belangrijk dat mensen zijn naam blijven zeggen. Avraham \u201cAvera\u201d Mengistu.<\/p>\n

\n
\n

Afbeelding<\/h3>\n
\n
\n \"Avera<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>\n

Vermiste Zwarte mensen<\/strong><\/p>\n

Het gebrek aan aandacht voor Avera is niks nieuws. Over de hele wereld worden Zwarte mensen vermist en autoriteiten en de media lijken daar nauwelijks om te geven. Volgens het ICRC (International Committee of the Red Cross) is Afrika het continent met de meeste vermiste personen. Dat is niet verrassend met gevallen zoals de president van Tunesie die vorig jaar 2000 Afrikaanse migranten naar de woestijn deporteerde. In Engeland en Wales laat data van de National Crime Agency zien dat Zwarte mensen vier keer vaker dan de rest van de bevolking worden vermist. In de Verenigde Staten beslaan Zwarte mensen 14% van de bevolking, maar volgens cijfers van de FBI zijn zij met 31% vertegenwoordigd onder vermiste personen.
\nOnderzoek in Nederland laat zien dat op social media berichten van vermiste personen van witte mensen vijf keer vaker worden gedeeld dan die van mensen van kleur. En de term Missing White Woman Syndrom onderstreept deze ongelijkheid. Een internationaal voorbeeld hiervan is Natalee Holloway. Een witte jonge vrouw, die verdween op Aruba, door de handen van de Nederlander Joran van der Sloot.<\/p>\n

Joshua Molell en Clemence Mtenga<\/strong><\/p>\n

In Isra\u00ebl is het niet anders. Avera\u2019s zaak wordt overschaduwt door de 251 mensen die op 7 oktober werden gegijzeld tijdens aanvallen van Hamas bij\u00a0Sderot, Nova festival en verschillende kibbutzen. Shani Louki werd het gezicht van de gegijzelde mensen. Zij werd vermoord door Hamas en naakt door de straten geparadeerd, waar mensen haar lichaam stompten en bespuugden. Verschrikkelijk.<\/p>\n

Maar heb je ook de gezichten gezien van de twee Tanzaniaanse studenten, die ook op 7 oktober slachtoffer van Hamas werden? Ken je hun namen? Joshua Molell en Clemence Mtenga bijvoorbeeld. Zij studeerden beiden agricultuur. Clemence Mtenga werd vermoord in de aanval op Kibbutz Nir Oz. Joshua Molell\u2019s dood werd op 13 december 2023 bevestigd, maar zijn lichaam wordt nog steeds gegijzeld gehouden in Gaza.<\/p>\n

Wij zullen hun namen noemen:<\/p>\n

\n
\n
\n

Afbeelding<\/h3>\n
\n
\n \"Avraham<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Avraham \u201cAvera\u201d Mengistu<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n
\n
\n
\n

Afbeelding<\/h3>\n
\n
\n \"Joshua<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Joshua Molell<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n
\n
\n
\n

Afbeelding<\/h3>\n
\n
\n \"Clemence<\/div>\n<\/figure>\n<\/div>\n<\/article>
Clemence Mtenga.<\/strong><\/figcaption><\/figure>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vandaag, 7 september 2024, is het precies 10 jaar geleden dat Avera Mengistu verdween bij de Gazastrook. Avraham \u201cAvera\u201d Mengistu, is geboren in Ethiopi\u00eb in 1986 en verhuisde met zijn familie naar Isra\u00ebl toen hij vijf jaar was. Hij en zijn ouders en zijn negen broers en zussen woonden in Ashkelon, een stadje vlakbij de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":103390,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[104],"tags":[],"ppma_author":[2583],"class_list":{"0":"post-103389","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-wereld"},"authors":[{"term_id":2583,"user_id":1,"is_guest":0,"slug":"mermar","display_name":"mermar","avatar_url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b97554d899a7ce8df2bc286c2f73beda56ebbc97d5d9ced74f7a04498e0fb0d3?s=96&d=mm&r=g","0":null,"1":"","2":"","3":"","4":"","5":"","6":"","7":"","8":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103389","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=103389"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103389\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/103390"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=103389"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=103389"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=103389"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/afromagazine.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=103389"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}