De zwijgende meerderheid kent geen etniciteit

Door Mimi van

Verbreek de stilte en neem uw verantwoordelijkheid. De laatste tijd wordt de term de zwijgende meerderheid steeds vaker gebruikt.

"Wij zien zovelen uit de Afrikaanse diaspora zich dagelijks inzetten voor een rechtvaardige maatschappij, voor gelijke behandeling. Er is een gedeelte bezig hun mind te dekoloniseren en zichzelf te empoweren. Maar het is niet de meerderheid."

Het grootste gedeelte van de maatschappij zwijgt. We horen vaak vanuit de linkse, Anti- Racisme, Anti- Fascistische kant. De rechtvaardige kant. Het wordt vaak gebruikt in een poging te ontkrachten dat het door de media gecreëerde beeld niet klopt. Dat niet heel Nederland achter het gedachtegoed van de PVV, Pegida, rellende, en zich racistisch uitende Hooligans staat. Dat ondanks bijna massale stilte van de burgers niet iedereen het toenemende geweld tegen niet-witte autochtonen en vluchtelingen goedkeurt.

Het is als een noodkreet. Een begrijpelijke noodkreet. Want als je zelf wit bent, rechtvaardig, en je door geboorte ontvangen privilege wel inzet voor een rechtvaardig Nederland en gelijke behandeling van alle inwoners, is het niet te bevatten dat andere witte Nederlanders dit perspectief niet delen. Dat die anderen niet die zelfde behoefte voelen in actie te komen, op welke manier dan ook. De Nederlanders die roepen: ‘Opdat wij nooit zullen vergeten’. Het Nederland dat nooit meer wil horen: ‘Wir haben est nicht gewusst’.

Maar hoe zit het met de niet-witte meerderheid? Hoe zit het met de Afro meerderheid? Ook wij zwijgen.

Die noodkreet. Wij voelen dit. Ook al zijn wij niet wit en dus niet autochtoon. Wij zien zovelen uit de Afrikaanse diaspora zich dagelijks inzetten voor een rechtvaardige maatschappij, voor gelijke behandeling. Prachtige initiatieven ontstaan en er is een gedeelte bezig hun mind te dekoloniseren en zichzelf te empoweren. Lokaal wordt er verschil gemaakt. Maar het is niet de meerderheid.

Net zoals bij protesten tegen bijvoorbeeld Zwarte Piet, of demonstraties voor de belangen van All Black People, demonstraties in solidariteit met Afrikaanse mensen (+diaspora) elders in de wereld, demonstraties tegen het geweld tegen mensen uit West Papua, heeft ook de ‘Afro meerderheid’ allerlei redenen, net zoals die andere meerderheid, om zich niet uit te spreken, zich zichtbaar te maken.

Met het verschil dat wij niet privileged zijn. Wanneer Pegida aanhangers geweld gebruiken, vragen ze niet om een identiteitsbewijs aan hun targets. Er is no free pas omdat wij al zo lang hier wonen. Toen het Noorse Nordiska Motståndsrörelsen (extreem rechtse beweging) met geweld door de straten trok, maakte zij geen onderscheid. Alles wat daar niet wit was werd target.

De Afro en POC ontbreekt het aan een nationale of Europese spreekbuis. Zoals extreem rechts Geert Wilders, Le Penn, en Filip DeWinter heeft.

Opstaan maakt kwetsbaar. We zijn constant een kwetsbare groep. Zwijgen geeft een gevoel van veiligheid. Maar maakt ons zwijgen ons veiliger? Deze veiligheid is valse veiligheid. En dit geld ook voor andere POC groepen in Nederland. Fight the old, build the new?

Een oude vraag in sociale bewegingen: Moeten we vechten het systeem of "wees de verandering die we willen zien"? Maar waarom kiezen?

Pushen voor verandering in de instituten? Of moeten we werken aan onze eigen instituten, verandering zelf creëren? Afrikaanse diaspora hoeft niet te kiezen. Er moeten lessen worden getrokken uit de geschiedenis, maar iedere tijd heeft zijn unieke tijdsgeest en omstandigheden.

Daardoor hebben woorden en termen een andere definitie hebben gekregen, zijn ze verdiept of totaal uitgehold. Lege omhulsels geworden, zoals bij het woord diversiteit. De tools die er nu zijn om op allerlei wijze zich te organiseren en te verzetten zijn fundamenteel anders dan alles wat eerder heeft bestaan. Ook de strijd in voor Afro mensen rechten. Wereldwijd.

Het woord dat we moeten schrappen is OF!

Ook Afrikaanse mensen op de vlucht (oorlogs) geweld en mensonterende omstandigheden. Ook kinderen. De recente conclusies van de Kinderombudsman Dullaert liegen er niet om.

Europa heeft een grote fout gemaakt door vluchtelingen te onderscheiden op etniciteit en geloof. Joden, Christenen en Moslims. Maar er is geen religie, geen geloof of filosofie als het om vluchtelingen gaat.

Afrikanen die vluchten, vaak door westen veroorzaakte en vergeten langdurende conflicten, of diverse soorten vervolging, inclusief met religieuze en anti- homo geweld, zeggen dat het voor hen extra moeilijk erkent te worden als vluchteling of een asiel te krijgen. Een heel ander beeld dan de tienduizenden Syriërs die door de E.U., de Verenigde Staten, Canada, Brazilië en andere landen worden ontvangen.

Zoals Giovanna Di Benedetto van Save the Children in Sicily zei in 2015: “We moeten niet alleen de Syriërs verwelkomen, we moeten alle vluchtelingen verwelkomen”

Zij vertelt in een interview met TIME: ”Op 28 augustus spoelden aan de kust van Liberia vele Afrikaanse kinderlijkjes aan. De foto’s gingen de wereld over. Vijf dagen later, verschijnt een foto van een Syrische peuter Alylan Kurdi. Zelfs zij die het niet zagen, zagen het nu en voelden het nu. Syrische vluchtelingen hebben hulp nodig. Ik vraag mij af of Aylan’s ogenschijnlijk witte huid het verschil heeft gemaakt…

We moeten opstaan voor onze rechten, onze mensenrechten, voor de rechten van onze Afrikaanse broeders, zusters en kinderen. En uiteraard ook voor de andere vluchtelingen. Want als wij niet opstaan voor Afrikanen wie zal er voor ze opstaan? Het is ook nog eens Black History Maand….

Nog even deze weetjes:

Op 6 februari 1820 vertrok de Mayflower of Liberia vanuit de haven van New York City richting Afrika. Aan boord waren 86 vrije tot slaaf gemaakte Afrikanen. Vanaf het begin hadden de nieuwe inwoners van het land te maken met aanvallen van verschillende plaatselijke stammen en leden veel door het harde klimaat en gebrek aan medicijnen en voedsel

Op 6 februari bevestigt De Centrale Inlichtingendienst dat Anton de Kom’s eerste boek ‘Wij slaven van Suriname’ is gepubliceerd. Anton de Kom overlijdt in een Nazi concentratiekamp.

Vele Afrikane (en diaspora) hebben gevochten in de Europese oorlogen. Men gaat er nog steeds constant aan voorbij dat tal van Europese landen hun koloniën gebruikten in hun strijd tegen de Nazi’s. Of het ging om het Bauxiet uit Suriname, de olie uit de Antillen, of de niet-witte soldaten die werden ingezet om de koloniën te verdedigen tegen invallen van Hitler of vochten aan het front en in tal van loopgraven in Europa.

Ook in de legers waar ze zij aan zij vochten met de witte soldaten was er geen sprake van gelijkheid. De Afro meerderheid gaat hier ook aan voorbij.

Op 6 februari 2007 verleent de Nederlandse regering aan 30.000 vluchtelingen een generaal pardon. Negen jaar later waait er een andere wind door Nederland. Het klimaat is veranderd.

6 februari 2016: KOM NAAR AMSTERDAM!

Vluchtelingen zijn welkom! Racisme, Fascisme en dus Pegida niet! De gemeente Amsterdam heeft de Nederlandse tak van Pegida vergunning verleend om 15.00 uur voor de Stopera (Amstel zijde) te demonstreren. Dit kan natuurlijk niet zomaar plaatsvinden! Er zal ook een luid en krachtig tegengeluid klinken van o.a.: Vluchtelingen welkom, racisme niet!

13.00 uur bij de Dokwerker, Amsterdam

Info: https://goo.gl/ac5sjO

staan op voor de belangen van hun niet-witte kinderen, met in het byzonder de kinderen van Afrikaanse diaspora in Nederland.