Lezing Sranan Gowtu in Groningen

‘Wasmasjien’ van Trafassi of ‘Tuintje in mijn hart’ van Damaru; veel verder gaat het collectieve geheugen in Nederland meestal niet bij Surinaamse muziek. Terwijl Surinaamse muzikanten door de jaren heen een stevig stempel hebben gedrukt op het Nederlandse culturele erfgoed.

Of ze nu saxofoon speelden in Amsterdamse nachtclubs zoals de legendarische Kid Dynamite, furore maakten als soulzanger zoals Oscar Harris vanaf eind jaren zestig of in het Nederlands begonnen te zingen zoals Kenny B tegenwoordig.

Surinaamse artiesten laten het Nederlandse publiek kennismaken met hun rijke, breed samengestelde muziektraditie. Onder invloed van muziekstromingen uit Afrika, India, Java, China, Nederland, Latijns-Amerika, het Caraïbisch gebied en Noord-Amerika is in Suriname een uniek genre ontstaan.

De opzwepende ritmes uit de kawinamuziek met uitsluitend zang en percussie verwijzen rechtstreeks naar West-Afrika, het slavernijverleden en winti-rituelen. Terwijl kasekomuziek nu eens neigt naar funk en soul dan weer naar salsa, reggae of merengue. Onderzoekers van de Amerikaanse Harvard-universiteit spreken zelfs van ‘the best kept secret in musical history’.

Schrijver/journalist Diederik Samwel geeft op 16 januari een presentatie over de achtergronden van Surinaamse muziek. Eind 2015 publiceerde hij het boek Sranan Gowtu over iconen uit de Surinaamse muziekgeschiedenis, een initiatief van zanger Edgar Burgos (Trafassi) en platenbaas Kees de Koning (Top Notch).