Jerry ‘Kno’Ledge’ Afriyie gaat keihard door in 2016

Door Marvin Hokstam

Jerry Afriyie is een kwartier te laat, maar met reden. “Sorry,” appte hij. “De oppas kwam niet op tijd.” De vader van twee, die zielsveel van zijn gezin houdt, zou graag meer tijd met ze doorbrengen, maar ze zullen zijn streven om Nederland beter te laten worden niet in de weg staan.

De 34-jarige Amsterdammer uit Zuidoost werd wel eens afgeschilderd als een boze zwarte piet demonstrant die witte mensen hun plezier wil ontnemen. Hij heeft zich steeds meer ontpopt als een mensenrechtenactivist die een breed belang wil dienen.

“Het zou gemakkelijk zijn meer tijd aan mijn dochter en zoon te besteden en te zeggen fuck de beweging. Maar ik vertik het om niet door te zetten met wat we aan het doen zijn. De geschiedenis leert waarom we altijd blijven steken, wanneer we ergens mee starten dat belangrijk is voor de ontwikkeling van de zwarte mens. Er wordt je een lucratieve baan aangeboden, omdat men wil dat je ophoudt met wat je aan het doen bent. Elke keer dat we iets proberen wordt onze situatie zo gemanipuleerd dat we niet verder komen, omdat we onze comfort zone missen,” redeneert hij.

Afriyie, beter bekend als dichter Kno’Ledge, kan erover meepraten. Als activist is hij de afgelopen jaren meerdere keren gearresteerd tijdens demonstraties tegen zwarte piet. Zijn bevoegdheid om als beveiligingsambtenaar te werken werd ingetrokken en hij kreeg rechtzaken naar zijn hoofd geslingerd.

Hij kan erover grappen “dit jaar wordt het jaar van de rechtzaken”, maar hij ziet de situatie absoluut niet als een grap. “Er komt veel pressie van de overheid. Je krijgt te maken met isolatie van familie en vrienden."

"Je zou makkelijk je rug kunnen keren naar het doel en zeggen 'jongens ik maakte maar een grapje. Heb je dat baantje nog voor me?”

Hij vertelt hoe hij benaderd is door politieke partijen die hem wilden inlijven, omdat ze wel mogelijkheden in hem zagen. “Ze wilden me kapen omdat ze potentie zagen; ze dachten te zien dat ik de massa kon bereiken en mij werd gezegd ‘kom even op kantoor, we zien wel iets in jou.’ Het zou gemakkelijk zijn om ja te zeggen, zeker wanneer je overweegt dat je door je activisme veel privileges verliest en geen tijd hebt voor vakantie met je kinderen.”

“Nou ik heb dat gevecht niet, maar ik merk wel dat vrienden, familie en medestrijders er wel problemen mee hebben. Als ik terugkijk merk ik op dat sommige mensen er niet meer bij zijn. Ja, mensen hebben hun grenzen en ik neem het hen niet kwalijk, maar het is very damaging. Nee, Ik ben het niet met ze eens. We weten allemaal hoe belangrijk dit is. We kunnen onze rug niet keren naar onrecht. We weten wat zwarte mensen altijd hebben moeten doorstaan overal in deze wereld. Het is belangrijk dat zwarte burgers van deze wereld voor zichzelf opkomen.”

“Maar soms lijkt het alsof we het zo eens zijn geworden met de ongelijkheid, dat we angst hebben in ons hart wanneer iemand zegt dat we het beter kunnen. Iedereen op de wereld is maar mens. Al het andere erbij is een accessoire. Je huidskleur, je baan, je afkomst, dat zijn accessoires. En ieder mens wil het beste voor zichzelf. Zolang je er maar op let dat jouw streven naar een beter leven een andere niet dwarsligt. Daarom weiger ik om te accepteren dat zwarte mensen moeten leren leven met de pijn die ze voelen door de ongelijkheid en door zwarte piet. Als iemand pijn heeft, als iemand geraakt wordt door iets kan je niet doen alsof het gewoon is. Dan is jouw eigen gevoel bijzaak. ”

"Zolang men het niet begrijpt, zijn de dingen die men doet, zoals groene piet, maar een time out."

Hij zegt dat hij zal blijven strijden totdat er verandering komt. “Het gaat niet alleen om zwarte piet groen of een andere kleur maken; mensen moeten doorhebben waarom ze het deden. Iedereen moet begrijpen dat dit zwarte piet spel een kwalijk verhaal is uit de geschiedenis. Dat het voortkomt uit kolonialisme en slavernij. Zolang men dat niet begrijpt, zijn de dingen die men doet, zoals groene piet, maar een time out. Dat is geen structurele verandering waar Nederland beter van zal worden.”

Hij geeft wel toe dat er vooruitgang geboekt is. “Ik zie ieder jaar vooruitgang. Ik zie ook gefrustreerde medestrijders en dat begrijp ik, want we willen allemaal een grote verandering. Maar je kan dit alleen doen met oprechtheid. We have to count our blessings. Er zijn scholen die aanpassingen hebben gedaan. Niet allemaal, maar je moet wat wel gedaan is koesteren. Ook de media deed in 2015 beter verslag. Ik zag artikelen waarvan ik dacht OK. Ik zie dingen die me energie geven. Ik ben tevreden met de kant die we op gaan. Maar we hebben nog een lange weg af te leggen in Nederland. Zwarte piet is maar een deel van het grote doel.”

In 2016 gaat hij keihard door. “Men denkt dat ik ophoud na 5 december. Mensen die denken dat er niks meer aan de hand is na het Sinterklaasfeest ... dat zegt meer over hun dan over ons.”

Zo is hij van plan het activisme van zijn organisaties en verder uit te bouwen. “Dit jaar ga ik het verder professionaliseren. Er wordt daarvoor een business model uitgewerkt. Ik wil ook samenwerken met andere gelijkgezinde organisaties zodat we elkaar versterken. Samen staan we sterk en we moeten niet verzwakken,” zegt hij.

Daarnaast zijn er de rechtzaken.

Kno’Ledge is betrokken bij acht rechtzaken in totaal.

“Ik heb er één die tegen me is aangespannen voor mishandeling. Een agent die tijdens mijn aanhouding in Gouda aan andere agenten zei dat ze me niet te hard moesten aanpakken, die heeft aangifte tegen mij gedaan. Dat is te gek voor woorden.” Het getuigenverhoor in die zaak startte deze week.

Zijn organisatie deed ook aangifte voor racisme tegen het Sinterklaarjournaal en NTR. “De focus ligt hier op hen, omdat we daarmee een machtig bolwerk bereiken. Als je met televisiestations of scholen praat, zeggen zij ‘wij volgen het NTR’. Zij zijn de spil van alles. Dit wordt een interessante zaak.”